Een stad van woorden

(Boekbespreking)

Globaal gesproken zijn er twee soorten romans: die welke louter gebaseerd zijn op fictie en zich daartoe ook beperken en die welke een duidelijke relatie hebben met de werkelijkheid, in historische opzicht, geïnspireerd door het heden dan wel een blik werpend op de toekomst. Tot de laatste categorie behoort het in november jl. bij uitgeverij Aspekt verschenen boek Een stad van woorden van dichter/schrijver Noud Bles. De ondertitel ‘klimaatroman’ laat al direct geen twijfel bestaan over waar het in dit boek over gaat en vooral over wat ons in de nabije toekomst te wachten staat. Want hoewel er nog altijd wetenschappers zijn die de ingezette – en waarschijnlijk niet meer te stuiten – klimaatverandering ontkennen, is het voor het gros van de gezagsdragers in de wereld onderhand wel duidelijk dat die klimaatverandering gaande is en dat we aan de gevolgen niet meer kunnen ontkomen.

Lees “Een stad van woorden” verder

De Constructie Van De Wereld 184.

Op alles wat ik ben

In juni 2023 mailde mij de schrijver Peter WJ Brouwer, onder embargo, de tekst van zijn nieuwe roman. De werktitel van zijn roman van toen ‘Op alles wat ik ben’ is onveranderd gebleven. Het document liet ik op papier printen en dat voelde aan als de stoffelijke voorloper van wat uiteindelijk een gedrukt boek zou worden.

Lees “De Constructie Van De Wereld 184.” verder

De Constructie Van De Wereld 183.

De grote prijs

Dit is de eerste van een serie columns in 2024 met de focus op coöperatie en confrontatie in de kunst en cultuur.

Een aantal jaren werkten de bekende schoenenontwerper Amber Abrose Aurèle en ik, de kunstenaar Albert Van Der Weide, aan FOOTPRINT. De combi van schoenen en tekeningen. Amber is zevendertig jaar en ik ben vierenzeventig jaar. Zij is specialist en ik generalist, Amber is ZZP’er en ik ben AOW’er.

Lees “De Constructie Van De Wereld 183.” verder

De brief

(Een oudejaarsvertelling)

Volgens de schaaktheorie is het mogelijk om met alleen een loper en een paard de koning van de tegenpartij mat te zetten. In gedachten schoof ik de stukken over het bord maar ik kwam er niet uit. Ten einde raad haalde ik bord en stukken uit de kast en verdeelde de vier stukken willekeurig over de velden. Het zou ongetwijfeld een eindeloos geschuif worden. Net meende ik toch nog in mijn opzet te slagen toen de bel ging. Van schrik gooide ik de stukken om.

Lees “De brief” verder

Rust

Om ongestoord de laatste hand te kunnen leggen aan een nieuwe dichtbundel had ik voor drie dagen een Bed & Breakfast geboekt in een weggestopt Betuws dorpje. De meeste mensen die ik spreek hebben er nog nooit hebben gehoord en misschien moet ik dat ook wel zo houden. De tv-programma’s die ons immers massaal verleiden naar gebieden toe te gaan waar het nog stil is – een stilte waar, naarmate de bevolking groeit, een toenemende behoefte aan is – zorgen ervoor dat die plekken prompt kunnen worden geschrapt uit de lijst van stiltegebieden.

Lees “Rust” verder

De Constructie Van De Wereld 182.

Schoonheid?

Adolf Hitler – wie kent hem niet – was een groot liefhebber van schilderijen en sculpturen. Hij kocht en verzamelde voor een fortuin gedurende zijn leiderschap van Duitsland. Een selectie van wat toen gemaakt en gekocht werd door hem of zijn geestverwanten, is nu te zien in de tentoonstelling met de titel: Kunst in het derde rijk, verleiding en afleiding, in Museum Arnhem en is te zien tot 24 maart 2024.

Lees “De Constructie Van De Wereld 182.” verder

Laatste dagen

In de van de zomer door AFdH Uitgevers uitgebrachte bundel Oh the world, Ah the world staan de Zeer Korte Verhalen (ZKV’s) die A.L. Snijders in zijn laatste levensjaar schreef. De weet dat hij in de vroege ochtend van 7 juni 2021 door zijn vrouw dood achter het toetsenbord van zijn computer werd gevonden, ervaarde ik als een zwaard van Damocles dat boven het lezen van zijn laatste verhalen hing.

Lees “Laatste dagen” verder

Dromen: De verleiding

Het café, een grand café om precies te zijn, was uitgesproken donker ingericht. Donkere wanden, donkere pilaren, donker meubilair en of dat al niet genoeg was, een zwart geschilderd plafond. Maar omdat het buiten somber en herfstig weer was, hoefden mijn ogen niet lang te wennen. Bovendien stonden door de hele zaak tientallen brandende kaarsen waardoor je niet helemaal op de tast door het interieur heen hoefde te balanceren om bij het toilet te komen bijvoorbeeld.

Lees “Dromen: De verleiding” verder

De Constructie Van De Wereld 181.

Papieren boeken van gewicht

Nu dit. De papieren boeken, waarover deze tekst gaat, kocht of kreeg ik. Ze wegen gezamenlijk 1740 gram. De schrijvers en makers van de boeken ken ik persoonlijk. De inhoud van de boeken heeft me aangespoord om erover te schrijven. Daar gaan we.

Lees “De Constructie Van De Wereld 181.” verder