Verhuizen

‘Na 40 jaar maatschappelijke inzet in de stad Arnhem is de tijd gekomen om terug te keren naar de streek waar ik ben opgegroeid.’

Aldus de openingszin van een verhuisbericht dat ik enkele weken geleden rondstuurde aan familie en vrienden. De bijgevoegde foto toonde een rustiek dorpsstraatje in een al even rustiek Betuws dorpje. (Vandaar dat ik geheimhoud waar dat is want voor je het weet drommen massa’s lezers samen om persoonlijk te ervaren hoe rustiek het daar wel niet is.)

Lees “Verhuizen” verder

De Constructie Van De Wereld 139.

Berichten vanaf het eiland (2)

In verband het coronavirus is ons huis in overdrachtelijk zin een eiland en gaan wij, mijn echtgenote en ik, soms naar het overdrachtelijke vasteland. Jawel, jawel deze situatie kan duren totdat we allemaal ingeënt zijn met een vaccin dat er nog niet is, brrrr.

Blijf gezond

‘Blijf gezond’ is een gevleugelde uitspraak geworden. Ik ervaar het als een bevel waaraan de waarschuwing verbonden is: als je niet gezond blijft, dan zwaait er wat, dan is de kans groot dat het onheil met fatale gevolgen vol over je heen komt. Ik ben iets meer dan 7×10 jaar en behoor statistisch tot de risicogroep. Stoer: ik blijf gezond tot het tegendeel bewezen is. Ha.

Lees “De Constructie Van De Wereld 139.” verder

De Constructie Van De Wereld 138.

Berichten vanaf het eiland (1)

Musea en voetbalstadions

In 2018 waren er 32.0 miljoen bezoeken aan Nederlandse musea (bron: de museumvereniging) en maar 5.8 miljoen bezoeken aan voetbalstadions (bron: transfermarkt.nl). Een groot verschil en ik vraag me waarom de actuele kunst zo bedroevend weinig aandacht krijgt in de massamedia. Waarom heeft de NOS televisie, de publieke omroep, wel een sportjournaal met en accent op voetbal? En waarom ontbreekt in het journaal nieuws uit de wereld van de kunst? Net toen ik aanvullende informatie begon te verzamelen over dit onderwerp om er met drift over te schrijven werden van wege de uitbraak van het coronavirus alle musea en voetbalstadions gesloten.

Lees “De Constructie Van De Wereld 138.” verder

Naastenliefde in tijden van Corona

Zondagochtend liep ik met mijn honden langs de koepelkerk op de Jansplaats. Normaal gesproken laten de psalmen de gereformeerde stembanden op dat prille tijdstip al lustig trillen, maar nu was het stil. In verband met het Coronavirus is de kerk tot nader order gesloten. Maar de heer laat zijn schaapjes niet in de kou staan. Godvruchtigen kunnen zijn woord via online kerkdiensten tot zich nemen en wellicht zelfs met een koor meezingen.

Lees “Naastenliefde in tijden van Corona” verder

Varen

Hij was wat gezet en al kalend. Zij had zich gekleed als een dertigster maar was beslist twintig jaar ouder. Maar het gaat uiteindelijk om de inborst, daar waren beiden vast van overtuigd. Ze hadden zich in een stil hoekje teruggetrokken en waren fluisterend aan hun samenzijn begonnen. Al snel echter kwamen ze niet meer over de achtergrondmuziek heen en dus steeg hun conversatie tot voor de omgeving hoorbare hoogte.

‘Je mag komen wanneer je wilt,’ zei hij, ‘dag of nacht, dat maakt mij niks uit.’

Ik vond het geen sterke binnenkomer maar de vrouw liet niets merken.

Lees “Varen” verder

Bijbel voor architecten

Voor diverse media recenseer ik regelmatig boeken-in-relatie-tot-Arnhem. Een signalering van het dit voorjaar bij de Utrechtse Uitgeverij Matrijs te verschijnen boek Architecten in Arnhem, Oosterbeek en Velp, met bijdragen van vele auteurs onder wie Jan Vredenberg, wil ik lezers van ArnhemAanZee niet onthouden. In dit omvangrijke boekwerk komen eveneens veel gebouwen uit het Arnhemse en hun respectievelijke architect(en) aan de orde. Daar ik zelf aan deze publicatie mocht meewerken, geef ik – summier en willekeurig – aandacht aan enkele architecten die onze stad door de jaren heen verfraaiden.

Lees “Bijbel voor architecten” verder

Schwung

U zag die knalroze bestelbus vast wel eens rijden. Hij staat dikwijls op de Van Lawick van Pabststraat, maar rijdt ook elders in Arnhem. Ik weet nu dat uitbaatster van Your Wishlist hem bestuurt. In haar gelijknamige modewinkel is het volgens mijn vriendin goed kiezen. Zij raadde mij aan ter plekke eens poolshoogte te nemen. Er zou vast een stukje inzitten.

Lees “Schwung” verder

Droomtuin

(Illustratie: Catherine)

Ik ben een stadsmeisje, dat heel graag in de natuur verblijft. Ik maak dagelijks wandelingen met mijn honden door bos, heide en verlaten natuurgebieden. Het liefst kom ik geen mens tegen, wandel ik alleen met mijn windhonden en geniet ik van de vrijheid en de stilte. Zowel mijn honden als ik hebben het nodig. Zij om lekker hun energie kwijt te kunnen raken, ik om vitamine groen op te doen en mijn batterij op te laden.

Lees “Droomtuin” verder

Man met hond

In de trein van Heerhugowaard naar Arnhem, een late zaterdagavond. De rit duurt twee uur en dus is het zaak om met een goed boek een stiltecoupé op te zoeken en me in een hoekje van de bank te installeren. Dat lukt doorgaans wel want pas in Amsterdam en daarna in Utrecht wordt het drukker, maar dan zit de rit er al voor de helft op.

In Alkmaar stapt een man met een hond in. Dat wil zeggen, eerst stapt de hond in, dan een hele tijd niks en dan pas, aan een lange lijn, de man.

Lees “Man met hond” verder