De Constructie Van De Wereld 158.

Een kwestie van tijd (vervolg, vervolg)

Nu vanuit Parijs, waar we een aantal dagen met een QR-code op zak waren, mensenmassa’s op straat en in drukke metrotreinen vermijdend. Mondkapjes alom en afstand houden, afstand houden. Ondanks de schaduw van Covid-19 hadden de wijken in Parijs die we bezochten hun grandeur behouden. De horeca en musea die we aandeden hebben een duidelijk reguleringsbeleid waardoor het er vrij ontspannen aan toe ging.

Lees “De Constructie Van De Wereld 158.” verder

Banden en velgen

De firma handelde in banden en velgen, zo viel te lezen op een vuilwit bord aan de kant van de weg. De half afgebladderde oranje plakletters boezemden me weinig vertrouwen in en de daaronder met viltstift geschreven tekst ‘gespecialeerd in monteren’ deed me besluiten rechtsomkeert te maken. Maar net toen ik weer in wilde stappen ging een van de schuifdeuren van een loods open en kwam een man in overall naar buiten.

‘U zocht?’

Lees “Banden en velgen” verder

Kleurspoeling

Bij de vrouw die voor mij de kapperszaak inliep, stond het huilen nader dan het lachen. Ik veronderstelde dat zij net op straat iets naars had meegemaakt, maar eenmaal voor de toonbank bleek de narigheid inpandig te zijn veroorzaakt. Haar haar had een kleurspoeling ondergaan die geheel anders had uitgepakt dan ze zich had voorgesteld.

Lees “Kleurspoeling” verder

De Constructie Van De Wereld 157.

Een kwestie van tijd (vervolg)

Enkele reis

Hij, de jongen die tegen de gevel van de winkel op de grond zat, waar ik mijn onderbroeken zou kopen, was die dag de eerste die om geld bedelde. Het is mijn gewoonte geworden om de eerste armlastige die ik op straat tegenkom desgevraagd geld te geven. Voor de jonge man stond een gevouwen stuk karton met de tekst: ‘Ik ben dakloos! God bless you!’ en een plastic bakje met daarin een vijftigeurocentmunt. Ik ging op mijn hurken zitten en deponeerde zo onopvallend mogelijk drie euro in zijn bakje.

Lees “De Constructie Van De Wereld 157.” verder

Serveren (2)

Een koffie verkeerd, een glas kraanwater zonder ijs en een plak krentenwegge zonder slagroom. Ik stond versteld. Vanwege het landelijk coronafeest was het terras een half jaar dicht geweest, maar ze wist het nog precies.

Vele ochtenden had ik er doorgebracht, lezend, schrijvend en genietend van het uitzicht over een meer dat twee keer per jaar door de hoge stand van de rivier van vers water werd voorzien. En dat water was van een opmerkelijke helderheid. Meerkoeten en zomertalingen die onderdoken op zoek naar bladresten kon je met het blote oog volgen en de plomp en waterlelie bloeiden er iedere zomer weer uitbundig.

Toen ze de bestelling bracht draalde ze even bij mijn tafeltje.

Lees “Serveren (2)” verder

De Constructie Van De Wereld 156.

Een kwestie van tijd

Afkicken

De man vroeg of ik van de politie ben. Hoofdschuddend ontkende ik. Ik zat naast hem op een lange houten bank, locatie: het Stationsplein Amsterdam Bijlmer Arena. Mijn favoriete hangplek als ik over moet stappen van de trein naar de metro. ‘Ik ben namelijk een beetje aangeschoten’, zei de man en glimlachte verlegen, doofde zijn sigaret met zijn schoen op de grond. Hij haalde een flesje uit zijn binnenzak en nam er een slok uit en liet zichtbaar opgelucht het flesje weer in zijn jas verdwijnen. We spraken wat over algemeenheden. Ineens nam hij een afslag in onze conversatie door zijn telefoon te pakken en mij een bericht te laten zien met zijn afspraak voor de volgende dag om half elf.

Lees “De Constructie Van De Wereld 156.” verder

De Constructie Van De Wereld 155.

Blind

Op de eerste dag van september 2021 won de blinde zwemmer Rogier Dorsman (22) de gouden medaille op de 100 meter schoolslag tijdens de Paralympische Spelen 2021 in Tokyo in Japan. Hij won al eerder gouden medailles op de 400 meter vrije slag en de 200 meter wisselslag.

Lees “De Constructie Van De Wereld 155.” verder

Serveren

De serveerster was er een van het excellente soort. Attent, soepel tussen de tafeltjes door manoeuvrerend met een vol dienblad boven haar schouder en met ogen in haar achterhoofd. Vooral dat laatste is van belang om in de cafébranche naar tevredenheid te kunnen functioneren. Veel uitbaters zien die eigenschap over het hoofd. Zij menen dat twee ogen in het voorhoofd volstaan bij de uitoefening van het serveervak. Zeer ten onrechte want als iets vervelend is op een terras dan zijn het wel zwaaiende en roepende klanten die bediend willen worden en een serveerster die dat niet in de gaten heeft. Bijna net zo vervelend als de reactie van een slechte serveerster die zegt: mijn collega komt zo bij u.

Lees “Serveren” verder

Rijp voor de sloop

Aan de raamkant gezeten in de trein naar Utrecht zag ik ter hoogte van mijn vroegere woonplaats iets voorbijflitsen dat er voordien niet was. Terwijl de trein voortraasde probeerde ik na te gaan wat dat geweest kon zijn. Het was iets naars, zoveel was duidelijk, iets gewelddadigs misschien zelfs wel, iets wat absoluut niet leuk was om te zien. Ik moest er het mijne van hebben en stapte bij het volgende station uit.

Lees “Rijp voor de sloop” verder