Strand

Hij, een royale vijftiger, kortgeknipt grijs haar, gebruind door de tenniszon en het wekelijks partijtje golf met vrindjes (heerlijk in de natuur, niets mooier dan de natuur toch?). Zij, een heel stuk jonger, half lang blond haar dat zich telkens zo heerlijk sensueel naar achteren laat strijken. Oogschaduw passend bij haar lichtblauwe zomerjurk. Samen aan het terrastafeltje. Achter het muurtje bloeiende heesters die zo zalig geuren. Kom, hoe heten die struiken ook alweer? Ze leunt voorover als om de geur nog beter in haar geheugen te leiden, de bovenrand van haar decolleté “Strand” verder lezen

De Constructie Van De Wereld 104.

ALBERT&SONSBEEK 4

Deze column gaat over mijn kunstproject ALBERT & SONSBEEK dat zich van november 2016 tot november 2017 zal ontwikkelen. Mijn naam is Albert Van Der Weide, beeldend kunstenaar sinds 1977.

Syrië in Sonsbeek

Op een mooie zondag ontmoette ik een familie uit de stad Aleppo in Syrië bij het hertenkamp in Sonsbeek. De familie was uit Aleppo gevlucht voor oorlogsgeweld en terreur vertelden ze me. We zijn nu veilig, zei de vader. Ze gaven de herten gul brood en vertelden me hoe uitzonderlijk dat is omdat er in hun eigen land geen brood voor de mensen was. “De Constructie Van De Wereld 104.” verder lezen

De Constructie Van De Wereld 102.

ALBERT&SONSBEEK  3 Januari 2017

Van november 2016 tot november 2017 is het park Sonsbeek in Arnhem mijn inspiratiebron en onderzoeksterrein

Inspiratiebron

Na nu meer dan twee maanden werken in en met Sonsbeek weet ik dat het park mijn inspiratiebron is. Dat het me een heel jaar zal boeien  en uitdagen en dat ik mijn ervaringen kan transformeren naar goede kunst weet ik niet. We gaan het meemaken. “De Constructie Van De Wereld 102.” verder lezen

De Constructie Van De Wereld 101.

ALBERT&SONSBEEK 2 December 2016

Sprengkop

Op een ochtend liepen Gerard Herbers – werkzaam bij de Molenplaats Arnhem- en ik naar de eerste sprengkop in park Zijpendaal dat aansluit op Sonsbeek. Een sprengkop is een door mensen gegraven waterbron waar het grondwater naar de oppervlakte komt. De spreng die we bezoeken ligt aan de basis van de waterhuishouding van het park Sonsbeek. “De Constructie Van De Wereld 101.” verder lezen

De Constructie Van De Wereld 100.

ALBERT&SONSBEEK 1 November 2016       

Dit is de eerste column van een serie over mijn project ALBERT&SONSBEEK, november 2016-november 2017.

Sinds 1977 woon ik nabij het Park Sonsbeek in Arnhem aan de rand van het Burgemeesterskwartier; de buurt met in het algemeen zorgvuldig onderhouden, voornamelijk oude huizen met bewoners die laag en hoog opgeleid zijn. “De Constructie Van De Wereld 100.” verder lezen

Mobiel

‘Johan? Met Rob. Johan, moet je even luisteren. Ik zit nu nog in Maison Minouche. Wat? Nee, alleen nog even een afzakkertje en… Wie? Nee, dat is in orde. Dat is dat vrouwtje in Wassenaar. Sociaal vrouwtje, belt alleen wat vaak. Moet je luisteren, Johan. Wij moeten om vier uur aan de Laan van Meerdervoort zijn. Geen minuut later, ze zijn daar erg van de klok. Red jij dat? Ja? Dan bel ik Theo dat hij vast naar Voorburg rijdt. Pikken we hem daar aan het eind van de middag op. Wat? Nee prima, als jij maar zorgt dat je om vier uur… Nee, akkoord, maar dan ook geen minuut later, ja? Tot straks!’

“Mobiel” verder lezen

Hoe directeur Schraaplust tot inkeer kwam

Een kerstvertelling

Johannes Hendrikus Schraaplust, kortweg Jo, kwam ter wereld als directeur van het olie- en gasconcern van zijn vader. Dat had pa Schraaplust besloten op het moment dat de ziekenhuisarts hem vertelde dat zijn van pijn krimpende vrouw op het punt stond te bevallen van een zoon. Zo snel als zijn besluit vaststond, zo traag verliep de bevalling zelf, want het duurde maar liefst anderhalve dag voordat de geboorte van Jo een feit was. “Hoe directeur Schraaplust tot inkeer kwam” verder lezen

Werk

Ik had mij voorgenomen om mijn driedaagse verblijf in het dorpshotel met een ontspannen ochtend af te sluiten, te beginnen met een rustig ontbijt. Dat leek te gaan lukken want de eetzaal was op dit vroege ochtenduur nog grotendeels leeg. Wel bleek het tafeltje waar een kaartje met mijn naam op stond, naast een tafeltje te staan waaraan een ouder echtpaar al zat te eten. We wensten elkaar een goedemorgen toe en terwijl ik mijzelf een kop thee inschonk, begon de man een praatje.
‘Wat denkt u, mijnheer, zou het vandaag een mooie dag worden?’ “Werk” verder lezen

De Constructie Van De Wereld 99.

Het Leven In 7

Ja… het gaat gebeuren op zaterdagavond 17 september 2016. De voorstelling ‘Het Leven In 7’ wordt door Armeno Alberts en door mij uitgevoerd in het beroemde en legendarische Orgelpark in Amsterdam. Over de achtergronden schreef ik in mijn column De Constructie Van De Wereld 94.

In het artistieke proces hebben Armeno Alberts – geluidskunstenaar en musicus- gelijk opgetrokken en alle onderdelen van Het Leven In 7 parallel en op onderdelen geïntegreerd ontwikkeld. Armeno componeerde onder meer voor 7 verschillende orgels nieuwe stukken en voert die, soms geassisteerd door andere organisten, zelf uit. Ik maakte objecten, tekeningen en schreef teksten. “De Constructie Van De Wereld 99.” verder lezen

Zwart

‘Hè hè, ik kom even naast u zitten.’
Ze nam plaats naast me op het bankje bij de bushalte, haar jas dicht om zich heen trekkend ondanks het warme zomerweer. Plotseling draaide ze zich naar me toe en er blonk een boosaardig lichtje in haar donkere ogen.
‘Een zwarte zat me daarnet de hele tijd aan te gapen.’

‘O ja?’, zei ik, ‘Maar hij deed niets, denk ik, of wel?’
‘Nee, dat niet. Maar ik heb het er niet op.’
Toen opeens op een heel andere, meer vertrouwelijke toon: ‘Woont u ook in Arnhem?’ “Zwart” verder lezen