Teken en meikevers

Ze droeg een groen jagershoedje waaromheen een smal bandje zat waarachter ze een paar fazantenveren had gestoken. En omdat haar overige kleding eveneens van een onopvallende kleur was, viel ze me pas op toen ze uit het struikgewas overeind kwam.

Met wat onhandige bewegingen bracht ze door haar jurk heen haar ondergoed weer op zijn plaats en kwam naar het bospad toegelopen.
‘Ik moest daar even zijn’, zei ze met haar duim achter zich wijzend.
‘Ik begrijp het’, zei ik. ‘Vanavond de bloot gekomen delen maar even op teken controleren, zou ik zeggen.’ “Teken en meikevers” verder lezen

Truus Menger overleden

Truus Menger (l.) en Hannie Schaft maken zich, vermomd, gereed voor een opdracht.

L’histoire se répète. Schreef ik een week geleden nog dat een radioverslaggever me vlak voor het slapen gaan een schok bezorgde met het bericht dat schaakgrootmeester Viktor Korchnoi was overleden, gisteravond laat was het een omroepster die me een slapeloze nacht bezorgde met de bekendmaking dat verzetsvrouw Truus Menger op 92-jarige leeftijd is gestorven. “Truus Menger overleden” verder lezen

Viktor Korchnoi overleden

Afgelopen maandag lag ik na het nodige schrijfwerk pas tegen middernacht op bed en zette als afsluiting van de dag nog even het radiojournaal van 12 uur aan. ‘In Zwitserland is vanavond op 85-jarige leeftijd schaakgrootmeester Viktor Korchnoi overleden’, meldde de nieuwslezer.

Het bericht trof me met een schok. De vloek van ouder worden is dat steeds meer mensen je ontvallen die je van nabij gekend hebt. Ik speelde eindjaren negentig een partij tegen hem. “Viktor Korchnoi overleden” verder lezen

De Constructie Van De Wereld 96.

Sonsbeek ’16 transACTION

‘Selamat Siang’ herinner ik me als uitnodigende woorden uit de toespraak van de zakelijk directeur Tati Vereecken-Suwarganda van Sonsbeek ‘16 tijdens de officiële opening van deze beeldende kunst tentoonstelling in Arnhem op vrijdag 3 juni 2016. “De Constructie Van De Wereld 96.” verder lezen

Bob Dylan

Ik moest een schrijfklus voltooien en had me daartoe teruggetrokken in een dorpje aan de IJssel. Na gedane arbeid besloot ik mezelf te trakteren op een Chinees. De serveerster, een jonge vrouw van een jaar of achttien met een rond wit schortje om en het donkere haar in een staart gebonden, heette me welkom en leidde me naar een tafeltje aan het raam. “Bob Dylan” verder lezen

De Constructie Van De Wereld 94.

Goed bericht in moeilijke tijden

In mijn vorige column beschreef ik de kennismaking met Inti Sisa in het dorp Guamoto in het hart van de centrale Andes in Ecuador. Het land is recent getroffen door en aardbeving met honderden dodelijke slachtoffers en gewonden. Ik informeerde bij Eva Gielis van Inti Sisa naar de stand van zaken in haar dorp. Ze antwoordde compact en helder: “De Constructie Van De Wereld 94.” verder lezen

Gezellig

De man zat twee meter bij me vandaan en met zijn rug naar me toe, maar ik kon zijn gespannenheid bijna lijfelijk voelen. Zijn vrouw zat tegenover hem. Met pinnige oogjes keek ze hem strak aan. Ik probeerde mijn blik op het interieur gericht te houden om die ogen niet te hoeven zien. Ze spraken op gedempte toon met elkaar. Dat wil zeggen: zij sprak en hij zweeg. “Gezellig” verder lezen