De Constructie Van De Wereld 163.

Gewone mannen

Al meer dan tweeënzeventig jaar leef ik in vrede. Prima, niks mis mee. Gelukkig is me de directe ‘shit’ van een oorlog bespaard gebleven. Het lijkt me verschrikkelijk dat het leven beheerst wordt door angst, terreur, intimidatie, machteloosheid en constante dreiging van geweld in welke vorm dan ook. En als de oorlog beëindigd is, door te moeten leven met lichamelijke en geestelijke beschadigingen – trauma’s die het optimaal leven in het heden onmogelijk maken. Alle oorlogen zijn vernietigingsmachines.

Lees “De Constructie Van De Wereld 163.” verder

Felix labore

Over enkele dagen, op 4 april om precies te zijn, is het op de kop af honderd jaar geleden dat mijn betovergrootvader Cornelis Willem Bruinvis overleed. Hij werd 92. Een nu ook, maar zeker in die tijd, zeer respectabele leeftijd. Tijdens zijn lange leven was hij apotheker, steendrukker, verzekeringsagent, geschiedschrijver, bouwkundig tekenaar, museumdirecteur, redacteur van de plaatselijke courant, raadslid en wethouder voor de Liberale Partij en vanaf zijn 70ste onbezoldigd stadsarchivaris van Alkmaar.

Lees “Felix labore” verder

Plaatselijke gebruiken

De Betuwe is, zoals men wellicht weet, eeuwenlang een zeer geïsoleerd gebied geweest. De meanderende rivieren bepaalden de grenzen en derhalve speelde het schaarse leven zich af op de hoger gelegen delen tussen de kreken en de steeds opnieuw onderlopende komgronden in. Daardoor waren niet alleen de contacten met andere delen van het land summier, maar was er vaak ook nauwelijks verkeer mogelijk tussen de buurtschappen onderling. Pas in de loop van de 20ste eeuw, zeer recent dus eigenlijk, werden bruggen over de rivieren geslagen waardoor het isolement langzaam verminderde.

Lees “Plaatselijke gebruiken” verder

De Constructie Van De Wereld 162.

In Bila Tserkva Oekraïne

Op de heenweg langs de Rijn in Arnhem naar de kunstenaars Roeki en Jerome Symons dacht ik aan het filmpje dat ik zag op internet. Het was de met de telefoon gefilmde arrestatie van de kunstenares en activiste Yelena Osipava in St. Petersburg in Rusland. Ze liep op straat en droeg twee door haar zelf gemaakte kunstwerken die handelen over en tegen de oorlog in Oekraïne. Tientallen mensen om haar heen applaudisseerden voor haar. Door acht in het zwart geklede, gemaskerde en bewapende agenten werd Yelena , die zevenenzeventig jaar is, weggevoerd. Voor haar ‘misdaad’ tegen de regering van Rusland hangt haar een fikse geldboete of gevangenisstraf boven het hoofd.

Lees “De Constructie Van De Wereld 162.” verder

200 Stingers

‘Kijk,’ zei de man die voor ons in het natte gras stond, ‘zo werkt dus dat ding.’

Hij legde de paraplu over zijn schouder en richtte hem met de punt naar voren op iets denkbeeldigs in de ruimte. Toen diepte hij een pakje sigaretten uit zijn jaszak en drukte die tegen de paraplu.

‘En dit is een soort batterij, die zorgt ervoor dat de stuwmotor wordt geactiveerd. Begrijpen jullie het tot zover?’

Lees “200 Stingers” verder

Merel en China

Olympische Winterspelen, Beijing, 2022

Ik houd het niet per jaar bij maar dit jaar hoorde ik voor het eerst de merel op vrijdag 4 februari om half 8 ‘s ochtends. Ik logeerde bij vrienden in Nijmegen en daar, midden tussen de huizen en de geparkeerde auto’s en in een van de weinige bomen die het stadscentrum telt, begon hij in een lichte schemering zijn lied.

Lees “Merel en China” verder

De Constructie Van De Wereld 161.

Komt goed

“Met kippengaas kun je geen muggen vangen”, zei de winkelbediende toen ik me verontschuldigde voor het niet-dragen van een mondmasker. Vanachter het plastic scherm legde hij me vervolgens uit dat het dragen van een mondmasker vooral een symbolische functie heeft. “Vandaar het kippengaas en de muggen, snapt u.” Inmiddels zijn bijna alle beschermende maatregelen tegen Corona versoepeld. We zijn weer vrij, wel met de stok achter de deur dat als er een nieuwe Corona-variant de kop opsteekt we terug in het hok moeten.  

Lees “De Constructie Van De Wereld 161.” verder

De Constructie Van De Wereld 160.

Voorwaarts 1

Aan de andere kant van de straat liep een man. Hij droeg een grote muts die zijn hoofd, behalve zijn neus, mond en kin, bedekte. Hij liep driftig en snel op sportschoenen van het merk New Balance. Uit de rugzak die hij droeg galmde muziek. Ik herkende ‘My name is’ van de rapper ‘Eminem’ die de bijnaam ‘Slim Shady’ heeft. De man liep na een kruispunt rechtdoor, ik sloeg rechtsaf. Wat wilde de man uitdrukken met zijn muts, New Balance-schoenen en de muziek?

Lees “De Constructie Van De Wereld 160.” verder

Versoberen

Nieuwjaarsdebat

‘Dames en heren, ik wil graag beginnen met te stellen dat ik altijd heel sober heb geleefd. Ehm, nee, dit is meteen al fout, hoor ik hier naast me zeggen. Excuus, beste mensen. De voorzitter hier merkt op dat het om een vraag gaat en niet om een stelling. Daar heeft de voorzitter helemaal gelijk in. En de vraag luidt inderdaad: moeten wij versoberen of niet?

Lees “Versoberen” verder

Schwarzwälder Kirsch

Een kerstverhaal

Dat de man de zaak inkwam voor oliebollen zag ik aan de manier waarop hij rondkijkend naar de toonbank liep. Die komt niet voor brood, dacht ik bij mijzelf, die komt voor oliebollen. Hij wilde een zak van tien.

‘Ik weet niet of we ze nog hebben,’ zei het winkelmeisje, ‘ik zal even achter kijken.’

Het meisje liep het bakkerijgedeelte in.

Geen oliebollen meer, dacht ik toen ze terugkwam. Dat was weer te zien aan de frons boven haar ogen.

Lees “Schwarzwälder Kirsch” verder