Herinneringen: Modemeisjes

Ik fiets naar school. Al vanaf het schuurtje naar de weg is het klimmen geblazen. De uitlopers van het Veluwemassief doen een permanent beroep op de conditie van de bewoners. Dat zal in vroeger tijden nog wel erger zijn geweest toen de wegen en paden uit louter zand bestonden. Naar school is het achtentwintig minuten fietsen. Gemiddeld genomen. Met wind mee zes minuten minder en met die vaak snijdende oostenwind tegen, acht minuten meer. Heuvel op, heuvel af.

Lees “Herinneringen: Modemeisjes” verder

Shit waar je als vrouw mee moet dealen

Vandaag is het Internationale Vrouwendag! Vanochtend zag ik als eerste een lief berichtje van een dierbare vriendin op mijn telefoon. Het was een afbeelding waarop: ‘Happy International Womansday’ stond en daaronder schreef ze: ‘Omdat je een te gekke vrouw bent!’ Haar berichtje was zalf voor mijn gewonde hart.

Lees “Shit waar je als vrouw mee moet dealen” verder

De Constructie Van De Wereld 176.

MACHT van het volk

De politici Caroline, Thierry, Jesse, Attje, Dilan, Farid en Hugo leken kleiner van postuur dan op de televisie. Toen ik ze zag in de voor het publiek toegankelijke deel van de Tweede Kamer der Staten-Generaal in Den Haag. Waar ik twee dagen onaangekondigd op werkbezoek was. Werkbezoek? Ja, het was de verkenning naar de beeldvorming van politieke ‘macht’. Een onderwerp dat me vanuit mijn kunstenaarschap boeit.

Lees “De Constructie Van De Wereld 176.” verder

Herinneringen – Boekenlijst

Het meest tijdrovende onderdeel op onze middelbare school was – naast het uit je hoofd leren van onzinnige formules van de goniometrie en de analytische meetkunde – het lezen van de vele boeken. Ik ben een langzame lezer dus was het voor mij altijd een race tegen de klok om het opgedragen werk tijdig af te hebben. Alleen al voor het eindexamen Nederlands diende je minstens dertig boeken te hebben gelezen, waarvan vijf uit de Middeleeuwen, vijf uit de zestiende en zeventiende eeuw, vijf uit de achttiende en negentiende eeuw (tot 1880), zo’n tien à twaalf boeken uit de Noord-Nederlandse literatuur (na 1880) en ten slotte minstens drie werken uit de Zuid-Nederlandse (Vlaamse) literatuur.

Lees “Herinneringen – Boekenlijst” verder

Herinneringen: Zweefvliegen

Omdat het in mijn jonge jaren mijn droom was om piloot te worden, dacht ik slim te zijn door mij voor een zweefvliegcursus aan te melden bij de KNVvL, de Koninklijke Nederlandse Vereniging voor Luchtvaart. Met een zweefvliegbrevet op zak, zo had ons op school een wervingsofficier van de luchtmacht verteld, had je een streepje voor bij de toelatingsprocedure voor jachtvlieger.

Lees “Herinneringen: Zweefvliegen” verder

De Constructie Van De Wereld 175.

Uitnacht Arnhem 2023

Appeltaart en Spinoza

Op een woensdagochtend half elf las ik met een cappuccino en een stuk appeltaart onder handbereik. Niet omdat het feest was, maar omdat ik er zin in had. In de wetenschap dat nu in Europa een oorlog uitgevochten wordt waarin mannen elkaar vermoorden, vrouwen sneuvelen en kinderen in de leeftijd van onze kleinkinderen creperen. Jawel, las ik de tekst van Nederlands wereldberoemde filosoof Spinoza (1632-1677):

Lees “De Constructie Van De Wereld 175.” verder

Eigenweg

(Een nieuwjaarssprookje)

De buurtschap Eigenweg was eeuwenlang naamloos door het leven gegaan tot daar op zekere ochtend in het najaar drastisch verandering in kwam. De oorzaak was een hek dat de gemeente waartoe de buurtschap behoorde, voor de enige toegangsweg zette met daarop een levensgroot verbodsbord: gesloten in beide richtingen voor voertuigen, ruiters en geleiders van rij- of trekdieren of vee.

Lees “Eigenweg” verder

De Constructie Van De Wereld 174.

IN2023

Wij, Rijk Willemse en Albert Van Der Weide, mannen van een zekere leeftijd en statuur, pakken het jaar 2023 vast. Al jaren werken samen en ik vond het de hoogste tijd om gezamenlijk plaats te nemen in de tijdcapsule die het nieuwe jaar zal zijn. We ontwikkelden daarvoor een eenvoudige opzet. Wekelijks schrijven en/of tekenen we en plaatsen we onze resultaten op het platform www.in2023.nl.

Lees “De Constructie Van De Wereld 174.” verder

Herinneringen: Tante Anna

Tante Anna placht iedere zondagmorgen na kerkdienst bij ons thuis aan te wippen voor een kop koffie en het doornemen van dorpsnieuwtjes. Zij was helemaal geen tante van ons maar wij als kinderen moesten haar toch zo noemen van onze moeder. Wanneer wij vroegen waarom dat was, was haar antwoord steevast ‘omdat ik het zeg’, een standpunt dat in de jaren vijftig nog als pedagogisch verantwoord werd beschouwd. Door mijn moeder althans want het was het door haar meest gebezigde antwoord op kritische vragen onzerzijds.

Lees “Herinneringen: Tante Anna” verder