ALBERT&SONSBEEK 2 December 2016
Op een ochtend liepen Gerard Herbers – werkzaam bij de Molenplaats Arnhem- en ik naar de eerste sprengkop in park Zijpendaal dat aansluit op Sonsbeek. Een sprengkop is een door mensen gegraven waterbron waar het grondwater naar de oppervlakte komt. De spreng die we bezoeken ligt aan de basis van de waterhuishouding van het park Sonsbeek. Lees “De Constructie Van De Wereld 101.” verder
ALBERT&SONSBEEK 1 November 2016
Dit is de eerste column van een serie over mijn project ALBERT&SONSBEEK, november 2016-november 2017.
Sinds 1977 woon ik nabij het Park Sonsbeek in Arnhem aan de rand van het Burgemeesterskwartier; de buurt met in het algemeen zorgvuldig onderhouden, voornamelijk oude huizen met bewoners die laag en hoog opgeleid zijn. Lees “De Constructie Van De Wereld 100.” verder
‘Johan? Met Rob. Johan, moet je even luisteren. Ik zit nu nog in Maison Minouche. Wat? Nee, alleen nog even een afzakkertje en… Wie? Nee, dat is in orde. Dat is dat vrouwtje in Wassenaar. Sociaal vrouwtje, belt alleen wat vaak. Moet je luisteren, Johan. Wij moeten om vier uur aan de Laan van Meerdervoort zijn. Geen minuut later, ze zijn daar erg van de klok. Red jij dat? Ja? Dan bel ik Theo dat hij vast naar Voorburg rijdt. Pikken we hem daar aan het eind van de middag op. Wat? Nee prima, als jij maar zorgt dat je om vier uur… Nee, akkoord, maar dan ook geen minuut later, ja? Tot straks!’
Een kerstvertelling
Johannes Hendrikus Schraaplust, kortweg Jo, kwam ter wereld als directeur van het olie- en gasconcern van zijn vader. Dat had pa Schraaplust besloten op het moment dat de ziekenhuisarts hem vertelde dat zijn van pijn krimpende vrouw op het punt stond te bevallen van een zoon. Zo snel als zijn besluit vaststond, zo traag verliep de bevalling zelf, want het duurde maar liefst anderhalve dag voordat de geboorte van Jo een feit was. Lees “Hoe directeur Schraaplust tot inkeer kwam” verder
Ik had mij voorgenomen om mijn driedaagse verblijf in het dorpshotel met een ontspannen ochtend af te sluiten, te beginnen met een rustig ontbijt. Dat leek te gaan lukken want de eetzaal was op dit vroege ochtenduur nog grotendeels leeg. Wel bleek het tafeltje waar een kaartje met mijn naam op stond, naast een tafeltje te staan waaraan een ouder echtpaar al zat te eten. We wensten elkaar een goedemorgen toe en terwijl ik mijzelf een kop thee inschonk, begon de man een praatje.
‘Wat denkt u, mijnheer, zou het vandaag een mooie dag worden?’ Lees “Werk” verder
Ja… het gaat gebeuren op zaterdagavond 17 september 2016. De voorstelling ‘Het Leven In 7’ wordt door Armeno Alberts en door mij uitgevoerd in het beroemde en legendarische Orgelpark in Amsterdam. Over de achtergronden schreef ik in mijn column De Constructie Van De Wereld 94.
In het artistieke proces hebben Armeno Alberts – geluidskunstenaar en musicus- gelijk opgetrokken en alle onderdelen van Het Leven In 7 parallel en op onderdelen geïntegreerd ontwikkeld. Armeno componeerde onder meer voor 7 verschillende orgels nieuwe stukken en voert die, soms geassisteerd door andere organisten, zelf uit. Ik maakte objecten, tekeningen en schreef teksten. Lees “De Constructie Van De Wereld 99.” verder
‘Hè hè, ik kom even naast u zitten.’
Ze nam plaats naast me op het bankje bij de bushalte, haar jas dicht om zich heen trekkend ondanks het warme zomerweer. Plotseling draaide ze zich naar me toe en er blonk een boosaardig lichtje in haar donkere ogen.
‘Een zwarte zat me daarnet de hele tijd aan te gapen.’
‘O ja?’, zei ik, ‘Maar hij deed niets, denk ik, of wel?’
‘Nee, dat niet. Maar ik heb het er niet op.’
Toen opeens op een heel andere, meer vertrouwelijke toon: ‘Woont u ook in Arnhem?’ Lees “Zwart” verder
Op zaterdag, eind juli 2016 toen wij Berlijn per trein verlieten, maakte ik drie demonstraties mee op belangrijke openbare plaatsen in de stad. Op de laatste demonstratie van die dag kom ik later terug. In Duitsland worden gemiddeld per jaar 5000 demonstraties voor en tegen iets of iemand gehouden waarvan Berlijn een aanzienlijk aantal voor haar rekening neemt. Demonstraties zijn het uithangbord van de democratie en brengen een hoop plezier, betrokkenheid, emotie, onrust en opwinding met zich mee. Uitzonderlijk waren de demonstraties voor de inwoners van Berlijn niet dus, vermoed ik. Voor mij wel, want ik heb in de spanningsvolle atmosfeer van de demonstraties kunnen fotograferen. Lees “De Constructie Van De Wereld 98.” verder
In een folder met de lokkende titel ‘Wat zijn uw munten waard?’, die ik onlangs op de leestafel van een Arnhems café vond, viel te lezen dat munten ‘soms verkregen uit vererving of lang geleden zelf verzameld, vaak al jarenlang liggen te verstoffen. Door middel van uw bezoek kunt u kosteloos geïnformeerd worden wat uw munten/penningen/bankbiljetten op dit moment kunnen opbrengen.’ Lees “Wat zijn uw munten waard?” verder
Ze droeg een groen jagershoedje waaromheen een smal bandje zat waarachter ze een paar fazantenveren had gestoken. En omdat haar overige kleding eveneens van een onopvallende kleur was, viel ze me pas op toen ze uit het struikgewas overeind kwam.
Met wat onhandige bewegingen bracht ze door haar jurk heen haar ondergoed weer op zijn plaats en kwam naar het bospad toegelopen.
‘Ik moest daar even zijn’, zei ze met haar duim achter zich wijzend.
‘Ik begrijp het’, zei ik. ‘Vanavond de bloot gekomen delen maar even op teken controleren, zou ik zeggen.’ Lees “Teken en meikevers” verder
