Albert Van Der Weide is kunstenaar en woont en werkt in Arnhem. Hij exposeert en voert projecten uit in binnen- en buitenland. Albert schrijft sinds 2009 columns voor Arnhem aan Zee.
Goed nieuws voor Arnhem en de wereld. De door de Covid-epidemie uitgestelde internationale beeldendekunsttentoonstelling en ‑manifestatie in en nabij het Park Sonsbeek zal waarschijnlijk deze zomer van start gaan. De tentoonstelling is de continuering van de traditie die in 1949 begonnen is.
Lees “De Constructie Van De Wereld 151.” verderNeem bij het verder lezen een versnapering naar eigen keus. Want deze column is nummer 150 en is als zodanig een jubileum. Daarom wordt deze column ook op papier in het Wijkcontact van de Burgemeesterswijk Arnhem geplaatst. De Burgemeesterswijk is een gelukzalig saaie woon- en werkomgeving! Waar het vastgoed de identiteit bepaalt en de succesvolle burgers comfortabel en weldoorvoed hun monumentale panden koesteren.
Lees “De Constructie Van De Wereld 150.” verderHet was, ja het was een glorieuze overwinning zonder verliezers. Zo voelde het op het moment dat de schrijver Peter W J Brouwer mij zijn nieuwe roman ‘HET OOG VAN DE KRAANVOGEL’ op een late zondagmiddag in maart 2021 overhandigde. Ik betastte de roman van papier en rook eraan en monsterde de typografie van het binnenwerk. En jawel, ik keek enigszins geforceerd kritisch en ijdel naar de omslag. Op verzoek van Peter en met instemming van de uitgever had ik namelijk de omslag ontworpen.
Lees “De Constructie Van De Wereld 149.” verderVraag niet waarom, maar sinds dat het thuiswerken door zowel de virologen als de regering als een burgerlijke deugd gepropageerd wordt, doe ik de vaat bij voorkeur met mijn eigen handen. Onze vaatwasser staat al maanden droog. De aantrekkelijk bijvangst van het met de hand afwassen is dat ik tegelijk naar de radio kan luisteren. Die hangt aan de muur boven het aanrecht en kan van zenders wisselen met een app op mijn telefoon.
Lees “De Constructie Van De Wereld 148.” verderKlinkt als mijn eerste ‘little pony’, seksuele ervaring, dronkenschap en mijn eerste verloren onschuld. Op de memorabele datum 23 januari 2021 van 21.00 u – 04.30 uur verplicht niet op straat als gevolg van de ingrijpende pandemie.
Lees “De Constructie Van De Wereld 147.” verderBegin november 2020 is ons vierde kleinkind geboren. Het mooie krachtige en helder aanwezige meisje is als dochter, zus, nicht en kleindochter deel van de familie. In de voortuin van het huis waar ze woont staat een grote uitgezaagde houten ooievaar en wandelwagen met haar naam erop. De buurt en passanten weten zo dat er een uitbreiding van het gezin en de bevolking is en dat er een toekomstig speelkameraadje bij is.
Lees “De Constructie Van De Wereld 146.” verderGROEN… GROEN…
Als u deze column eerder las in de New York Times, De Volkskrant of de Gelderlander dan heeft het eerder lezen van de inhoud grote indruk gemaakt. Ik schreef deze column in eerste instantie voor het Bulletin Parken Sonsbeek-Zypendaal-Gulden Bodem, najaar 2020 jaargang 32 nummer 3.
Lees “De Constructie Van De Wereld 145.” verderOp een tafel in mijn atelier liggen vier boeken. Ik heb ze gelezen en ze stimuleerden me na te denken over de inhoud en vorm, urgentie en betekenis. Per boek schreef ik een compacte tekst over de inhoud, vorm, relevantie en aantrekkingskracht. Voor meer diepgang zou ik een boek kunnen schrijven. Ha, ha…. De boeken verschillen zeer van elkaar en hebben een onderliggende voor mij persoonlijke samenhang. De boeken zijn van en over de kunstenaars Beth Namenwirth, Dr.Florian Göttke, Renzo Martens en Claudia Heinermann.
Lees “De Constructie Van De Wereld 144.” verderKijkend naar de drie varkens, die smakkend hun eten wegwerkten, dacht ik aan een spekpannenkoek. ‘Deze varkens krijgen drie keer per dag een mix van tritical, tarwe en rogge dat we zelf verbouwen, met melkwei en oud brood. Wei blijft over bij het maken van kaas. Iedere week haal ik honderd liter op bij de buurvrouw die heerlijke kaas maakt. De wei, tritical en oud brood meng ik en blijft een nacht staan zodat de granen op kunnen zwellen. Voordat ze in het najaar geslacht worden mogen ze de groentetuin leeg eten’ vertelde de eigenaar mij. Enkele dagen later at ik een mals en mager lapje vlees van een varken dat hier vorig jaar opgroeide.
Lees “De Constructie Van De Wereld 143.” verderMeer dan vier jaar geleden zat ik in een restaurant met intimi te dineren en ineens smaakte me de uitstekende en prijzige rode wijn niet meer. Gadver… wat smerig. Ik liet het halfvolle glas onaangeroerd op de tafel achter. De volgende dag, zondag in de namiddag, ontkurkte ik thuis een fles, eveneens rode wijn, en schonk het wijnglas halfvol. Nam behoedzaam een slok en voelde de smaak van ‘bedorven ik weet niet wat’ in mijn mondholte opkomen. Spuugde de wijn uit en spoelde lang mijn mond met water. Sindsdien drink ik geen wijn of andere alcoholische dranken meer.
Lees “De Constructie Van De Wereld 142.” verder
