Gerakan Pattimura
Deze column is het vervolg op mijn vorige, waarin ik het licht liet schijnen op het Nationaal Moluks Monument Ula Kora.
Het begint zo.
In 1975 vestigde ik mij als autonoom beeldend kunstenaar. Had tijdens mijn studie besloten om mijn ervaringen in en met de wereld te transformeren naar kunstwerken. Inhoud en vorm van de kunstwerken komen daaruit voort.
Lees “De Constructie Van De Wereld 221.” verderWater kun je niet snijden
Zondagmiddag 21 juni 2026 keek ik ontroerd, naar de tv-reportage over het Nationaal Moluks Monument Ula Kora. Locatie: Lloydkade in Rotterdam. Een van de havenkades waar de eerste generatie Molukkers, de Nederlandse KNIL Militairen met gezinnen in een stoomboot in Nederland aankwamen.
Lees “De Constructie Van De Wereld 220.” verderIk Ben
Mijn aantekeningen bij het maken van het spiegelend kunstwerk Ik Ben.
1. Een spiegel laat bijvoorbeeld zien hoe mooi die nauwe broek wel zit. De spiegel is een instrument waar alles vervluchtigt en vergaat. Een beeld kan slechts tijdelijk worden vastgehouden; wie in zijn nieuwe broek wegloopt van de spiegel, raakt het beeld van eigen schoonheid direct kwijt’ (C.O.Jellema)
Lees “De Constructie Van De Wereld 219.” verderCarbon racing, wat is dat nou weer? zult u misschien denken, lieve lezers. Carbon racing, ofwel carbon fiber racing, is het nieuwste van het nieuwste op fietsgebied. Niet alleen de velgen maar de hele fiets zelf is gemaakt van koolstofvezels. Die vezels zijn tot garen getwijnd zoals dat heet in de kunstvezelindustrie, waarna er een beschermende coating omheen gespoten is.
Lees “Carbon racing” verderSuccessen!
Met de fiets, trein, auto, boot en vliegtuig reisde ik als een gelukszoeker door de landen van Europa, China, India, Indonesië, Equador, de Vereinigde Arabische Emiraten, Japan, Egypte, Amerika en Nepal. Steeds keerde ik terug naar Nederland en pakte dan moeiteloos de draad van het dagelijks leven weer op.
Lees “De Constructie Van De Wereld 218.” verderMijn buren zijn verhuisd. Mét hun twee hondjes. Het waren aardige beestjes, cockerspaniels, elk met een kalfsleren bandje om hun hals waaraan zilveren ringetjes en belletjes hingen. En elk in het bezit van een stamboom die terugvoerde tot diep in de 19e eeuw. Een veel door hun baasjes aangehaald historisch feit dat ik zelf nogal ongeloofwaardig vond, maar waaraan zij niet wilden twijfelen.
Lees “Twee hondjes” verderWas het misschien die trommelaar
of toch zijn compagnon, de trompettist?
Misschien ook wel de vaandeldrager
die zoals altijd weer van niks wist.
De harpist speelt veel te zacht,
die kan het dus niet zijn geweest.
Hoera, het is weer oorlog.
Hoera, het is weer feest.
Bakudengar
Onvoorbereid werd ik geraakt door tekeningen, films, sculpturen en installaties in de tentoonstelling Bakudengar in Museum Arnhem. Ze stimuleerden me vervolgens een aantal keren terug te gaan om opnieuw naar de kunstwerken te kijken. De tentoonstelling van uiteenlopende kunstwerken heb ik ervaren als een uitzonderlijke eenheid. In retrospectief als een visueel en intellectueel leerstuk.
Lees “De Constructie Van De Wereld 217.” verder(Boekenweek 2026)
Ter gelegenheid van de Boekenweek had een cultureel café in een naburig dorp een boekenfeest georganiseerd. Gezien de gelegenheidsnaam van het evenement – Boekenbiertje – beloofde de gezelligheid er troef te zijn en dus nam ik de fiets en peddelde ik vanaf huis het landschap in.
Lees “Boekenfeest” verderVan 2 juli tot 11 oktober 2026 zal de internationale beeldenkunsttentoonstelling Sonsbeek in Arnhem plaatsvinden. Ik zie ernaar uit. Het grondgebied voor de tentoonstelling is het beroemde stadspark Sonsbeek. De organisatie is ingericht met een directeur met staf en de Raad van Toezicht. De namen van het curatorenteam en hun tentoonstellingsconcept en de uitgenodigde kunstenaars uit alle windstreken zijn inmiddels bekend. Prima, hoewel … dat komt later.
Lees “De Constructie Van De Wereld 216.” verder
