\u2018Het valt heus niet altijd mee om kasteelheer te zijn.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Hij trommelt met de vingers van beide handen op zijn wat\nvaal geworden vestje dat zich om zijn maag spant. Zowel het bovenste als het\nonderste knoopje is eraf gesprongen, zie ik. Hij staart me door zijn dikke\nbrillenglazen aan maar ik heb niet het idee dat hij me ziet.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
\u2018Het onderhoud aan het huis, de tuinen, het uitbaggeren van\nde gracht\u2026 En dat opwellend water in de kelders krijg ik ook niet weg.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Hij gaat wat verzitten, controleert of zijn horlogekettinkje\nnog wel vastzit aan het uurwerk, trekt het zilveren klokje dan uit het borstzakje\nen houdt het tegen zijn oor. Hij wacht even, schudt er dan wat mee, houdt het\nvervolgens tegen zijn andere oor. Dan werpt hij een blik op de grote Friese klok\ndie tegenover hem tegen de met linnen bespannen wand staat. Hij staart er een\npoosje naar alsof hij zich herinneren moet waarom dat ding daar eigenlijk\nstaat. Dan tuurt hij weer op zijn klokje.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Kun jij zien of dit gevalletje nog loopt?\u2019 vraag hij, mij\nhet klokje voorhoudend.<\/p>\n\n\n\n
Ik buig me over zijn buik, werp een blik op de wijzers en controleer\ndan de tijd op mijn horloge.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Ja, hoor\u2019, zeg ik. \u2018En het loopt nog gelijk ook.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Hij knikt gerustgesteld, frommelt het klokje weer terug in\nzijn vestzak, controleert nog eens extra of het kettinkje er nog aan vastzit en\nlegt dan beide handen weer op zijn buik.<\/p>\n\n\n\n
Er wordt zacht op de deur geklopt maar hij hoort het niet. Ook\nals de deur op een kier wordt geopend en een stem uit de gang zegt dat het bedtijd\nis, gaat de boodschap aan hem voorbij.<\/p>\n\n\n\n
\u2018De goot van de oostertoren hebben ze overgeslagen. Ik had\nhet te laat in de gaten, ze hadden de steigers al afgebroken. Ze haalden\nslechts hun schouders op toen ik hen wees op de vochtplekken langs het beschot.\nEen maandagochtendfoutje noemden ze het.\u2019<\/p>\n\n\n\n
De deur is op een kier blijven staan en ik vraag me af of ik\nhem de boodschap moet doorgeven. Ik ben de gast en heb me eigenlijk niet te\nbemoeien met wat de gewoontes in dit huis zijn.<\/p>\n\n\n\n
\u2018En het personeel is ook niet meer wat het geweest is. De\nafspraak is dat ze me tegen half 11 waarschuwen dat het tijd is om naar bed te\ngaan. Ze vergeten het om de haverklap.\u2019<\/p>\n\n\n\n
\u2018Het is half 11\u2019, zeg ik.<\/p>\n\n\n\n
Hij grijpt naar zijn vestzakje maar laat het klokje bij\nnader inzien zitten.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Dan is het mijn tijd, jonge vriend. Ik zie je morgenochtend\nweer.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Hij leegt het glas whisky, zijn vijfde vanavond, dat naast\nhem op het bijzettafeltje staat en komt langzaam overeind. Leunend op zijn\nnotenhouten stok loopt hij naar de deur, niet eenmaal meer omkijkend.<\/p>\n\n\n\n
Ik blijf nog even zitten tot ik hem in de hal de trap hoor\nopgaan, het zilveren uiteinde van zijn stok tikt op het hout van de treden en\nsterft langzaam weg terwijl hij zijn slaapvertrek op de eerste verdieping\nopzoekt.<\/p>\n\n\n\n
Dan sta ik op en trek de suitedeuren uiteen tot de ruimte net\nbreed genoeg is om mij door te laten. Vanuit de serre die volstaat met\ntropische planten, z\u00edjn planten, het is nog zijn enige liefhebberij, kijk ik\nuit over de gazons. Uit niets anders haalt hij nog plezier. Behalve dan uit zijn\nwhisky die hij altijd puur drinkt want whisky met ijs vindt hij vloeken in de\nkerk.<\/p>\n\n\n\n
Eleonora, zijn vele jaren jongere gemalin, zal zoals iedere\navond bij mooi weer, in het prieeltje achter in de kasteeltuin op me wachten.<\/p>\n\n\n\n
Wanneer de geluiden in het huis zijn verstomd, loop ik de\nserre door, open zacht de deur naar het bordes en loop langs het gazon en de\nmanshoge buxusstruiken door naar de bosrand. Dichterbij het tuinhuisje komend\nzie ik dat de kaarsen voor de raampjes zijn aangestoken. Ze verwacht me.<\/p>\n\n\n\n
Zoals alle voorgaande keren staat ze ook nu in het midden\nvan de ruimte, haar armen gespreid voor een innige omhelzing. De vlammen van de\nkaarsen wapperen even wanneer ze haar japon van haar schouders laat glijden en\nhet flikkerende licht werpt donkere schaduwen op de houten wanden achter haar.\nErop zijn schilderingen aangebracht van Romeinse bacchanalen waarbij de uitgebeelde\nerotische handelingen niets te raden overlaten. Ze houdt ervan, zegt ze, omdat\nze de vrijheid uitbeelden die ze op het kasteel zo node mist.<\/p>\n\n\n\n
Dan overhandigt ze mij het boek waaruit ik haar moet voorlezen terwijl zij geheel ontkleed op de sofa ligt. Het is een niet geringe opgave om mij niet door haar te laten afleiden, maar zo is het nu eenmaal tussen ons afgesproken. Ik kom er niet onderuit, het is de tegenprestatie die ik beloofd heb te leveren in ruil voor een verblijf van enkele weken ter afronding van mijn nieuwe dichtbundel. <\/p>\n\n\n\n
Ik haal diep adem en begin de vertelling voor te lezen die ze mij heeft aangewezen: de geschiedenis van Medea die wraak neemt op haar minnaar die haar verlaten heeft voor een ander, door hun beider kinderen te doden. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u2018Het valt heus niet altijd mee om kasteelheer te zijn.\u2019 Hij trommelt met de vingers van beide handen op zijn wat vaal geworden vestje dat zich om zijn maag spant. Zowel het bovenste als het onderste knoopje is eraf gesprongen, zie ik. Hij staart me door zijn dikke brillenglazen aan maar ik heb niet het … Lees “Dromen: De kasteelheer”<\/span> verder<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":2789,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5,4],"tags":[],"class_list":["post-2788","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-columns","category-ed-bruinvis"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2788","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2788"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2788\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2790,"href":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2788\/revisions\/2790"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2789"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2788"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2788"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2788"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}