Strikte rust, had ze me voorgeschreven. Ik werkte te hard,\nik droeg de wereld teveel op mijn schouders en als ik daarmee door zou gaan, zo\nhield ze me voor, dan zou mijn inzet voor alles en iedereen als een boemerang\nop mijzelf neerknallen. Vooral dat woord \u2018neerknallen\u2019 deed me schrikken. Ik\nbesloot nog dezelfde week om die strikte rust te organiseren.<\/p>\n\n\n\n
In de lounge, tussen de donker gebeitste wanden van het enigszins in mineur geraakte familiehotel, schemert het. <\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Slechts bij de tot aan het plafond reikende vensters valt wat schraal licht op de tafeltjes, gefilterd door vitrage die ook al zijn beste tijd gehad heeft. De weinige gasten, voornamelijk echtparen op leeftijd die zich een kop koffie of een glas sherry hebben laten inschenken, converseren met elkaar op gedempte toon. Helemaal in balans met de prentjes aan de wand die verstilde gebeurtenissen uit vervlogen tijden tonen. Een rijtje hotelgasten met zonnehoeden op het terras, dorpsbewoners rondom een zojuist geplante koninginnenboom, de chauffeur van het hotel naast zijn T-Ford, een hand in de zij en een opgeheven gelaarsd been stoer op de treeplank. De ober maakt op gezette tijden een ronde, verzamelt wat lege glazen op een dienblad, legt de bierviltjes weer in een keurig rijtje op de leeggekomen tafeltjes en draait in het voorbijgaan de sanseveria\u2019s op de vensterbank wat beter naar het licht. Van buiten dringt geen geluid door tot deze besloten ruimte met zijn fauteuils, tapijten en schemerlampen. Achter de bar in de caf\u00e9ruimte wacht de eigenaar vergeefs op aanwaaiend volk vanaf het strand. Het is er te koud en te winderig voor. Even later komt hij me koffie brengen.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Had u zich de wijn tijdens de avondmaaltijd in de eetzaal\nlaten inschenken of was dat nog een glas van hier?\u2019<\/p>\n\n\n\n
\u2018Nee\u2019, zeg ik. \u2018Het was het glas dat de ober me vlak voor\nhet eten was komen brengen.\u2019<\/p>\n\n\n\n
\u2018Ah, prima. Dat dacht ik eigenlijk al.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Ik probeer mijn verbazing niet te laten merken. Hoe slecht\nmoet het met deze familieonderneming gesteld zijn dat de eigenaar zich gedwongen\nvoelt om een dergelijke vraag te stellen? Ieder geschonken glas is er \u00e9\u00e9n\nnatuurlijk, maar ik zou als hotelmanager een eventueel gemist glas onder de\npost \u2019onvoorzien\u2019 hebben afgeboekt en er verder niet naar hebben gevraagd. Maar\nik ben dan ook niet voor zakenman in de wieg gelegd, besef ik eens te meer.<\/p>\n\n\n\n
De man draalt nog even bij mijn tafeltje. Hij moet mijn\nverbazing hebben aangevoeld, want na even om zich heen gekeken te hebben, buigt\nhij zich vertrouwelijk naar mij over.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Weet u, het zijn slechte tijden voor het hotelwezen. Ieder\ndubbeltje moeten we drie maal omdraaien voor we het uitgeven. De crisis,\nmijnheer. En dat dubbeltje is bij wijze van spreken natuurlijk, want de\nvertrouwde dubbeltjes en kwartjes zijn ons door Brussel ook al afgenomen.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Ik knik meelevend en voel de behoefte om hem een hart onder\nde riem te steken.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Ach, zolang het eigen vermogen op de balans nog in de\nrechterkolom staat is er nog hoop, toch?\u2019<\/p>\n\n\n\n
De man kijkt me getroffen aan. Na nog eens om zich heen\ngespied te hebben, krijgt zijn toon iets samenzweerderigs.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Mijnheer heeft er verstand van, zo te horen. Ach, zou u mij\neen plezier willen doen vanavond door even een blik te werpen op ons\nkwartaaloverzicht? Ons hotel heeft zijn eigen boekhouder uiteraard, maar de man\nis, hoe zal ik het zeggen\u2026 Enfin, u zou er mij een groot plezier mee doen. Een\nhalf uurtje van uw tijd slechts, ja?\u2019<\/p>\n\n\n\n
Ik stem toe en we spreken aan het eind van de avond af op\nzijn kantoortje in een zijvleugel van het hotel.<\/p>\n\n\n\n
Mijn vakantieweek zit er bijna op. Morgen vertrek ik. De\nafvaart heb ik geboekt in de late namiddag. Ik had eigenlijk een vroege boot\nwillen nemen om nog redelijk op tijd thuis te kunnen zijn. Maar op de valreep\nvroeg de eigenaar me nog even naar zijn belastingaangifte over het afgelopen\njaar te willen kijken. Nu zal het dus een latertje worden. Net als de\nvoorgaande avonden trouwens. Maar ik kan terugkijken op een paar succesvolle\ninterventies. Zo was het bijvoorbeeld plezierig om te merken dat de omgang\ntussen het familiehotel en de concurrenten nu een stuk soepeler verloopt dan\nvoor mijn komst. Alleen al door de parkeerplaatsen onderling wat beter te\nverdelen, is de kou uit de lucht. En weliswaar kostte het me een volle dag om\nde fouten in het kwartaaloverzicht van het familiehotel te herstellen, maar het\ngezicht van de eigenaar ziet er nu tenminste een stuk vrolijker uit. Moeizamer\nechter verliep het gesprek met de gemeenteambtenaar die liever had gezien dat\ner geen bezwaar was ingediend tegen de te hoog berekende onroerend goed\nbelasting voor het hotel. Maar dan hadden ze op het gemeentehuis maar een\nbetere calculator in dienst moeten nemen.<\/p>\n\n\n\n
Jammer alleen, dat ik in de afgelopen week maar \u00e9\u00e9n keer op\nhet strand ben geweest. En die lange duinwandelingen waar ik me thuis nog zo op\nverheugd had, zijn er evenmin van gekomen. Dat moet dan maar een andere keer.\nEn dat kan ook, want de hoteleigenaar heeft me uitdrukkelijk uitgenodigd om in\nhet najaar nog eens zijn gast te zijn.<\/p>\n\n\n\n
Vervelend is eigenlijk alleen dat ik door de drukte helemaal\nvergeten ben om mijn huisarts een vakantiekaartje te sturen. En ik had het haar\nnog wel zo beloofd.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Strikte rust, had ze me voorgeschreven. Ik werkte te hard, ik droeg de wereld teveel op mijn schouders en als ik daarmee door zou gaan, zo hield ze me voor, dan zou mijn inzet voor alles en iedereen als een boemerang op mijzelf neerknallen. Vooral dat woord \u2018neerknallen\u2019 deed me schrikken. Ik besloot nog dezelfde … Lees “Strikte rust”<\/span> verder<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5,4],"tags":[],"class_list":["post-2113","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-columns","category-ed-bruinvis"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2113","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2113"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2113\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2114,"href":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2113\/revisions\/2114"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2113"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2113"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2113"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}