{"id":2063,"date":"2011-12-31T12:05:00","date_gmt":"2011-12-31T11:05:00","guid":{"rendered":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/?p=2063"},"modified":"2020-10-05T12:07:42","modified_gmt":"2020-10-05T10:07:42","slug":"hoe-prinses-serpentje-de-crisis-overwon","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/2011\/12\/31\/hoe-prinses-serpentje-de-crisis-overwon\/","title":{"rendered":"Hoe prinses Serpentje de crisis overwon"},"content":{"rendered":"\n<p><strong>Een nieuwjaarssprookje<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Er leefde eens, h\u00e9\u00e9l lang geleden, een prinsesje in een\ngroot, leeg paleis.<\/p>\n\n\n\n<p>Ze heette Annabella Serpentina. Maar omdat ze soms zomaar\nwoedeaanvallen kreeg waarbij ze kostbaar familieservies stuk gooide op de\nplavuizen of de statieportretten in de hal stuksneed, noemde iedereen haar\nprinses Serpentje.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>De eerste jaren van haar leven bracht prinses Serpentje nog\nin vrolijkheid door. Ze ravotte met de tuinknechten tussen de rododendrons,\ndeed verstoppertje met de koetsier in het koetshuis en speelde doktertje met de\nstaljongens op de hooizolder. <\/p>\n\n\n\n<p>Maar net in het jaar dat prinses Serpentje naar de grote school\nmoest, net als alle andere meisjes van haar leeftijd, gingen haar ouders uit\nelkaar en bleef zij alleen in het paleis achter.<\/p>\n\n\n\n<p>In het begin stuurde haar vader haar nog wel eens een\ncadeautje vanaf het tropische eiland waarheen hij was uitgeweken nadat bekend\nwas geworden dat hij in de wapenhandel zat en een hele stoet buitenechtelijke\nkinderen had verwekt. Maar na verloop van tijd werd dat steeds minder totdat er\nhelemaal geen pakjes of kaartjes meer kwamen. Waarschijnlijk is zijn geld op,\ndacht prinses Serpentje, en ze hield zichzelf voor dat dat zieliger was voor\nhaar vader dan voor haar.<\/p>\n\n\n\n<p>Van haar moeder kreeg ze eerst nog wel mailtjes waarin stond\nwat ze aan moest trekken of op haar brood moest doen. Maar vanaf de dag dat de\nkoningin haar kroon definitief afdeed en intrad bij een congregatie van heilige\nhandopleggers, hoorde ons prinsesje niets meer van haar. Nu kan ik tenminste\nnet zoveel hagelslag op mijn boterhammetjes strooien als ik zelf wil, probeerde\nze zichzelf op te vrolijken. Maar steeds vaker vlogen de grote lege vertrekken\nvan het paleis haar aan en smeet ze woedend met vazen en borden. Het personeel\nkwam dan weer aanhollen met veger en blik en met zakdoeken om haar huilbuien te\nstillen. Maar veel hielp dat niet en men kreeg er na een tijdje genoeg van.\nBoze tongen beweerden dat het de secretaris van het paleis zelf is geweest die\nop zeker moment bij de regering aanklopte met het verzoek om een einde aan de\nsituatie te maken. Het kabinet besloot daarop om een commissie in te stellen\ndie de mogelijkheden van zo\u2019n ingreep moest onderzoeken. Het eindrapport liet\nechter op zich wachten omdat de voorlichtingsdienst van het koninkrijk sommige\npassages weggelakt wilde hebben. Vooral die passages waarin dieper op de inkomsten\nvan de koning werd ingegaan.<\/p>\n\n\n\n<p>In het paleis zelf sloot het personeel intussen weddenschappen\naf over hoe lang het allemaal nog zou duren. En omdat er steeds hoger werd\ningezet, besloot men op zeker moment een bank op te richten en deze naar de\nbeurs te brengen. Maar toen de Mededingingsautoriteit er achter kwam dat er met\nvoorkennis werd gehandeld en dat het personeel er onderlinge prijsafspraken op\nnahield, was de boot aan en werden alle personeelsleden met collectief ontslag\ngestuurd. Wel mochten ze allemaal hun bonus houden omdat het niet om straffen\nging, zoals de president-commissaris zei, maar om&nbsp; van gemaakte fouten te leren.<\/p>\n\n\n\n<p>En zo bleef prinses Serpentje helemaal alleen achter in het\ngrote paleis.<\/p>\n\n\n\n<p>Eerst probeerde de kindervoogdij nog om haar uit het paleis\nte halen en haar voor haar eigen bestwil onder te brengen in een asielopvang\nvan een voormalig progressief Kamerlid dat voor zichzelf begonnen was. Maar ons\nprinsesje zag het gevaar nog net op tijd en gooide snel het hoge toegangshek van\nhet paleis dicht.<\/p>\n\n\n\n<p>Nu brak er een moeilijke tijd aan voor prinses Serpentje.\nZonder inkomsten en zonder hulp moest ze het hoofd boven water zien te houden.\nVia internet deed ze een beroep op de maatschappij. Maar de maatschappij had\nzorgen genoeg van zichzelf. De opbrengsten uit het betaalde voetbal vielen\ntegen, de autoverkoop liep terug en ook vielen steeds vaker treinen uit door\nsein- en wisselstoringen.<\/p>\n\n\n\n<p>Eerst probeerde ons prinsesje nog de tijd te doden door met\nhaar skateboard door de lange gangen van het paleis te racen. Maar dat ging\nhaar na verloop van tijd toch vervelen. Ze sloot zich aan bij Hyves en Facebook\nom op die manier vriendjes te krijgen. Dat lukte eerst nog wel, maar ze ergerde\nzich al snel aan de loze praatjes. En toen iemand die zich voor een prins\nuitgaf, haar vroeg om voor de webcam haar ontluikende koninklijke vormen te\ntonen, deed ze de computer uit om hem niet meer aan te doen. Maar daardoor raakte\nze steeds meer op zichzelf. Ze huilde nog wel af en toe en smeet dan het\nweinige servies dat nog over was door de paleisvensters naar buiten. Maar\ngaandeweg voelde ze een raar soort dofheid over zich heenkomen. <\/p>\n\n\n\n<p>Prinses Serpentje hoorde pas weer wat van de buitenwereld\ntoen een delegatie van het parlement zich aandiende. De premier had namelijk\neigenhandig besloten om niet langer op het commissierapport te wachten, maar\neen vervolgcommissie in te stellen die zelf poolshoogte moest nemen op het\npaleis. Zo stonden op zekere dag twintig dames en heren in driedelig grijs voor\nhet gesloten hek en riepen naar prinses Serpentje dat ze haar kwamen helpen. Ons\nprinsesje was dan wel heel alleen maar bepaald niet dom en ze riep terug naar die\ndames en heren dat ze allemaal de pot op konden omdat ze haar al die tijd in de\nsteek hadden gelaten. En ze schold hen uit voor volksverlakkers en zakkenvullers.\nEn toen de commissie nog niet opkraste, bekogelde zij hen met rotte appels die\nze uit de tuin haalde. Pas toen de Kamerleden merkten dat dat lelijke vlekken\nop hun kostuum gaf, namen ze de wijk. En terug in het regeringscentrum stemden\nze meteen unaniem voor een tuinbelasting zodat ze nieuwe maatpakken konden\ndeclareren.<\/p>\n\n\n\n<p>Nu wist prinses Serpentje zeker dat er niemand meer naar het\npaleis zou komen en dat ze de rest van haar leven achter het paleishek zou\nmoeten doorbrengen. En bij die gedachte voelde ze zich opeens heel moe en\ntreurig worden. Ze liep door de overwoekerde tuin naar het midden van het\ngazon. Daar ging ze op haar rug in het gras liggen en dacht bij zichzelf: ik\nblijf hier net zo lang liggen tot ik doodga.<\/p>\n\n\n\n<p>Maar prinses Serpentje ging niet dood. Ze kwam na een tijdje\nbij uit haar verdoving en ging voorzichtig rechtop zitten. Haar lichaam voelde\nloodzwaar aan, maar in haar hoofd was het helder. Zo helder als ze niet eerder\nmeegemaakt had. En ze dacht: ik m\u00f3et iets doen! En wat het ook is, het g\u00e1\u00e1t\nlukken! En ze sprong op en holde het paleis in en kwam weer naar buiten met een\ngipsen zuiltje dat ze midden in het gazon zette. En daar bovenop zette ze haar\nlaptop met de webcam aan zodat de hele wereld haar kon zien. En ze vertelde aan\niedereen die het maar horen wilde, wat er al die tijd in het paleis gebeurd\nwas. En binnen enkele minuten stroomden de mailtjes binnen met allerlei\nadviezen. Hoe ze de sperzieboontjes in de moestuin moest opbinden en hoe ze de\nslakken kon weghouden bij de aardbeien. Hoe ze de grasmaaier weer aan de praat\nkon krijgen en wat ze moest doen om de kippen aan de leg te houden. En om te\nlaten zien dat ze blij was met al die adviezen, wiedde ze binnen drie dagen de\nhele moestuin. En ze snoeide de fruitbomen, veegde het bordes en deed de vele\npaleisramen. En vanaf het zuiltje keek de hele wereld toe hoe prinses Serpentje\nin haar eentje het hele paleis opknapte. En als ze eens geen zin had in werken,\ngooide ze een theedoek over de webcam en ging in haar blootje zwemmen in de\nvijver. Of ze zette foto\u2019s van de opbloeiende tuin op de koninklijke website,\nwaar ze tot ontsteltenis van de voorlichtingsdienst eerst alle ambtelijke\nrichtlijnen vanaf had gegooid.<\/p>\n\n\n\n<p>En ze bedacht dat het leuk zou zijn om een kraam bij het\npaleishek te zetten met eieren, groenten en fruit die ze misschien zou kunnen\nruilen tegen spulletjes uit het dorp, zoals serviesgoed of bloemenvazen. En dat\nze de vele vertrekken in het paleis zou kunnen openstellen voor mensen die\nnodig aan rust toe waren. Maar ze zouden dan wel mee moeten helpen in de\npaleistuin en bij het koken, vond ze. Want ze was niet vergeten hoe het\npersoneel in de laatste weken voor hun ontslag alleen maar zat te pokeren en te\nklaverjassen. En prinses Serpentje werd erg blij van haar eigen idee\u00ebn en zette\nze op internet en vertelde ze voor de webcam. En ze kreeg steeds meer idee\u00ebn terug\nvan mensen die ook geen zin meer hadden om op politieke partijen te stemmen en die\nhun eigen boontjes wilden doppen. Of die ontslag namen uit hun hectische baan\nom aan iets veel rustigers en mooiers in hun leven te beginnen. Of die geen zin\nmeer hadden om elke ochtend en middag in de file te staan en dichter bij huis\neen bedrijfje begonnen samen met de buren. En terwijl steeds meer mensen in de\nsteden en dorpen de grauwheid van de aangeprate crisis van zich af schudden,\nkreeg prinses Serpentje steeds meer zin in het leven. Ze dartelde over het\nbordes en danste over de paden net als toen ze nog een klein onbezorgd\nprinsesje was. En ze keek trots naar al het moois in de tuin en dacht bij\nzichzelf: het lijkt wel een sprookje! Misschien dat ik hier nog wel h\u00e9\u00e9l lang\nen gelukkig ga leven!<\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\">Alle lezers,<\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\">schrijvers en\nschilders, dichters en dansers, tekenaars en muzikanten en<\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\">andere deelnemers aan\n\u2018Arnhem aan Zee\u2019 een<\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\">heilzaam en gelukkig\n2012 toegewenst!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Een nieuwjaarssprookje Er leefde eens, h\u00e9\u00e9l lang geleden, een prinsesje in een groot, leeg paleis. Ze heette Annabella Serpentina. Maar omdat ze soms zomaar woedeaanvallen kreeg waarbij ze kostbaar familieservies stuk gooide op de plavuizen of de statieportretten in de hal stuksneed, noemde iedereen haar prinses Serpentje.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5,4],"tags":[],"class_list":["post-2063","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-columns","category-ed-bruinvis"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2063","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2063"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2063\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2064,"href":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2063\/revisions\/2064"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2063"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2063"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2063"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}