Nijmegen aan Zee ondersteunen?
Geschreven door Thomas Verbogt woensdag 03 december 2008 16:30

(Verschenen in De Gelderlander van 3 december 2008)
Soms denk ik aan een man die ik kort geleden in een Nijmeegs poskantoor meemaakte. Het was er vrij vol en er heerste onvrede over min of meer alles. Nijmegen is mijn geboortestad, ik ben er ruim dertig jaar weg, maar als ik echt Nijmeegs om me heen hoor, neemt de kwaliteit van mijn humeur toe, zeker als er fel gekankerd wordt.
Na Nijmegen woonde ik lange tijd in Arnhem en daar kan men er ook wat van, maar Nijmegen heeft wat dit betreft een eenzame voorsprong.
In dat postkantoor was ongeveer de hele samenleving een zere plek, sterker nog: een open wond. En een omstandigheid die daarin voortdurend zout gooide was dat we om de haverklap opgelicht werden. Mij werd niet helemaal duidelijk door wie, maar misschien was dat ook niet het belangrijkste.
Een man had de leiding van het spontane debat en die vatte kwesties zo nu en dan kort samen. Hij zei dan telkens hetzelfde, namelijk: “Ek suup ut liefer op!” Misschien geef ik het niet helemaal correct weer, maar zo klonk het volgens mij.
De zeggingkracht van deze opvatting is in het Nijmeegs anders dan wanneer je hetzelfde in gangbaar Nederlands zou beweren: “Ik zuip het liever op.” Deze woorden hebben meteen een fatalistische uitstraling en dreunen een beetje grauw na.
Ook voel je dat hier een probleem zou kunnen ontstaan en denk je bezorgd: alsjeblieft niet meer drie glazen per dag. Nee, dan 'Ek suup ut liefer op!'. Je wordt betrokken bij een oplossing die wijst op een kalme benadering van het ons omringende.
En het letterlijk nemen mag, maar hoeft niet per se. Deze maand hebben we de neiging tot ontremd cadeaugedrag. Om maar eens wat te noemen.
| Volgende > |
|---|
0 Reacties