Laat Arnhem bruisen!

Geschreven door Hester Macrander dinsdag 20 september 2005 20:57

Dames en heren: eerst mijn uiterlijk. Geheel bepaald door de Arnhemse middenstand. Kapsel: Viavia, jasje: Josefien & Co, broek: Capitool, bloes: Trix en Rees, t-shirt: Humanoid, schoenen: Ecco, BH: Odendaal, sokken V& D, string: Hema, bril: 4D-optiek.

Wie van voelt u zich in alle opzichten, zowel fysiek, als emotioneel lekker ontspannen, in de kleren die u nu draagt? Wie van u vindt zichzelf modieus gekleed? Bij wie gaat het samen: comfortabel en modieus? Dat is vaak een lastige combinatie...

Mijn stijl is tamelijk tijdloos, klassiek. Niet bepaald modieus. Het nepbontje een beetje. Ik hou van uitermate comfortabele kleding, waarin ik goed uit de voeten kan, die adequaat aangepast is aan de weersomstandigheden. Het moet er verder stijlvol uitzien, lang meegaan, echt jaaaren -dus het moet van hele goede kwaliteit zijn en daar wil ik best voor betalen. Verder wil ik er niet te veel in opvallen. Ik loop vooral graag niet zo te koop met mijn seksuele kenmerken. Vind ik emotioneel en geestelijk zo onrustig. Dus ik kan niks vinden de laatste tijd. De mode dicteert iets anders.

En dat is op dit moment de strakke spijker-heupbroek die het accent legt op de kont en de forse heupen, met daarboven een reepje licht overhangend kippenvelvet, daarboven een kort roze truitje met een vet diep decolleté, daaroverheen een strak kort nylon jackie, wat de blik van de buitenstaander naar de kont doet afzakken. Daaronder hakjes waardoor de draagster bij het lopen een draaibeweging moet maken en iedereen wel naar die kont moet kijken.

Mijn man en ik waren zaterdag in de stad in een poging voorjaarsjassen voor onze kinderen te kopen, wat overigens niet gelukt is. Tot twee keer toe verzuchtte een verkoopster dat het inderdaad heel moeilijk is met de kinderjassen dit jaar; er is bijna geen keus, aangezien de modemakers in hun ijver mode te maken vergeten zijn dat kinderen wel elk jaar een nieuwe jas nodig hebben. Maar nadat mijn man drie uur lang in die drukke stad lellen kippenvelvet en draaikonten had aangezien, verzuchtte hij spontaan: ‘Dat vrouwen zich toch zo laten manipuleren door de mode’.

Sexy komt van binnenuit, dames! Dus een heupbroek helpt niet echt om sexy te zijn. En een hoofddoek helpt er trouwens ook niet tegen. Die string... dames, dat je dat met jezelf doet. Moet je de godganse dag de natuurlijke neiging onderdrukken om dat ding uit je bilnaad te peuteren. Wie draagt hier af en toe een string? Weet je wel hoe het er van achteren eigenlijk uitziet? De string wordt bij voorkeur gedragen onder een broek of rok van dunne stof. De functie van de string is, dat je geen plooi ziet in de overgang tussen bil en been. Nee, die plooi is weg, maar wat je wel ziet: bij iedere stap die je zet, klotst en trilt het vrije, overtollige vlees in een snelle, trillende beweging na. Linkerbil klotst, rechterbil klotst en trilt, enzovoorts. Dus nu weet je het. Dat je dan in het vervolg in ieder geval zegt: ja, ik klots bewust.

Als iemand die string met goed fatsoen kan dragen, ben ik het wel. Bovendien zei m’n man: och, ik vind het wel leuk. Dus ik zo’n ding gekocht, zegt ie ‘s avonds: je hebt hem verkeerd om aan. Ja, ik dacht; in ieder geval grootste stuk achter. Andersom is trouwens wel leuk, je loopt de hele tijd hitsig rond.

Mode draag je dus om er een beetje bij te horen. Dat willen we allemaal in meer of mindere mate, dus ik draag ook een string.

Arnhem wil erbij horen en onderscheidt zich als mode-stad. Arnhem plaatst zich daarmee landelijk op de kaart, hoort erbij. So far, so good.

Toch heb ik bij Arnhem, waar ik nu tien jaar woon, altijd het idee dat het meer zou kunnen bruisen dan het doet. Waar het aan ligt weet ik niet precies, maar hoe krijgen we Arnhem bruisender?

Vanuit de optiek van de creatieve zelfstandig ondernemer, zoals die hier vanavond aanwezig zijn, maakt een overheid altijd te veel regeltjes, werpt te veel struikelblokken op, verstrekt veel te weinig geldelijke mogelijkheden om het creatieve ondernemerschap voldoende te laten bloeien. Bovendien is het arbeidsklimaat van de ambtenaar ongeveer tegenovergesteld aan dat van de financieel en geestelijk vrije mens. Dus als je een ambtenaar aan de telefoon hebt, gaat het eigenlijk al vrij snel mis. Bij mij in ieder geval wel...

Het gaat er vanavond om te beseffen dat wij,overheid en ondernemers, van elkaar afhankelijk zijn, om hier in het Arnhemse een goed georganiseerd bloeiend creatief ondernemerschap met elkaar mogelijk te maken. Kunt u het nog volgen?

Kunstenaars moeten zich niet opsluiten in hun ivoren torentje, ze moeten door de overheid keihard gedwongen worden zich te verhouden tot de economische markt: haal je neusje niet op voor het ontwerpen van een goede kinderjas.

Anderzijds mag de overheid, de gemeente, wel eens wat blijer zijn met het bestaan van ons, artistiekelingetjes op aarde. Gooi het toch eens wat losser, Arnhem!

Bijvoorbeeld, even een zijspoortje, koninginnedag. Waarom mogen in Amsterdam en Utrecht mensen overal op straat hun spulletjes verkopen en waarom word je hier al bekeurd als je één meter naast de veel te beperkte hoeveelheid markstalletjes zit?

Ook voor de ontwikkeling van mode is zo’n volksmarkt van groot belang. Er ligt allerlei inspirerende zut op straat, kleding zo van zolder uit de jaren vijftig, zestig. Dat koop je, dat vermaak je, dat draag je, verkoop je een jaar later weer door. Het is maar een klein voorbeeldje.

Het gaat om de geest, de spirit die je in een stad creëert. En die is in Arnhem onnodig te truttig, te benepen. Je kan een haven bouwen, misschien krijg je daar weer iets van grandeur mee terug in deze ooit verwoeste stad, maar zo’n haven kan evengoed heel truttig worden, als je niet ook iets anders ook doet. Werkplaatsen creëert, vrijplaatsen creëert waar het nieuwe, het tegendraadse, zich kan ontwikkelen.

Mode in Arnhem, met een biënnale, dat is al helemaal okee.

Het gaat dus best goed, maar het kan nog beter. Waar ligt dat? Misschien moet je werken aan de tuttige smaak van de burger in deze stad.

Kunst in de kerk is leuk, wat in Dudok gebeurt is leuk, de Oude Kraan is leuk, wat er in Klarendal allemaal aan de hand is, is leuk. Het gaat de goede kant op, maar het kan nog beter en vooral sneller. Als we dat met elkaar eens zijn, kunnen we bedenken wat daar precies voor nodig is. Go! Dare to dream!

Plaats een reactie