Stadsdichter

Geschreven door Cees van der Pluijm zaterdag 05 november 2005 20:38

Op 5 maart 2005 schreef ik een verklaring omtrent het stadsdichterschap te Arnhem (zie Forum). Het was een reactie op een artikel in De Gelderlander. Dat stuk was het gevolg van mijn initiatief in het najaar van 2004 zowel de fracties in de gemeenteraad als het college van B&W te vragen of er al een stadsdichter in Arnhem was. Zo niet, dan was ik als te worden Arnhemmer bereid op een uitnodiging in te gaan.

Nog geen week na mijn schrijven werd ik door wethouder Jantien Vlam uitgenodigd. Of ik meteen maar wilde langskomen, want een en ander moest voor de herfstvakantie geregeld zijn.
Zo geschiedde. Na wat social talk liet de wethouder weten het wel te zien zitten en vroeg ze me wanneer ik dacht te beginnen. Per 1 januari? Ik dacht van niet, omdat ik pas half maart zou verhuizen. En… moest daar geen officieel besluit over komen in de raad? Was daar geen procedure voor? Welnee, vond de wethouder, daar maken we een collegebesluit van, daar kraait geen haan naar.
Maar, opperde ik, er waren vast nogal wat Arnhemse dichters die daar bezwaar tegen zouden maken en die ook de functie wel wilden. De wethouder vond dat ze dan zelf maar het initiatief hadden moeten nemen. Een collegebesluit, zo doen we dat hier in Arnhem, waren haar laatste woorden. Als het aan haar lag zou mijn eerste stadsgedicht over Koninginnedag gaan.

Het resultaat is bekend. Waarschijnlijk via voorlichting (er zat een voorlichter bij het gesprek met mevrouw Vlam) werd een journalist ingeseind, er kwam publiciteit via Radio Gelderland en een aantal stukken in de Gelderlander, en vervolgens gebeurde er niets meer.

Zelf heb ik van de gemeente Arnhem, ondanks herhaald aandringen, nooit meer iets inhoudelijks gehoord, noch van de wethouder, noch van voorlichting. Wat ik hoorde, kwam via de krant tot mij.

Pogingen om met de andere professionele Arnhemse dichters Hanz Mirck, Peer Wittenbols en Arnold Jansen op de Haar één front te vormen tegen het beleid van de gemeente om losse opdrachten te verstrekken en ‘iedereen een keer aan de beurt’ te laten komen (zie Forum), leden schipbreuk.
Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat sommige collega’s de handen vrij wilden houden om een al dan niet lucratieve aanbieding niet aan hun neus voorbij te laten gaan. En het was wel handig dat die rare Pluijm de kastanjes uit het vuur haalde, dan hoefden zij zich nergens aan te branden.

Het moge duidelijk zijn dat ik de kans klein acht dat de gemeente Arnhem mij ooit nog een opdracht geeft, al zou ik die nu ook niet meer weigeren, want wie heb ik nog om collegiaal mee te zijn?
Inmiddels heb ik, dit voorjaar, de Provincie Gelderland de suggestie gedaan een Dichter der Provincie te benoemen. Ambtenaar Jan Kramer vond ‘het idee leuk, een goed staaltje cultureel ondernemerschap’ en zou er na de zomer iets mee gaan doen.
Ook dat initiatief (van mij dus) vond onlangs (zie Forum) zijn weg naar de media (niet door mijn toedoen).

Mij kan het inmiddels niet zo veel meer schelen allemaal. Ik zal geen Stadsdichter worden te Arnhem en waarschijnlijk evenmin Provinciedichter. Aan verkiezingen voor dat soort functies doe ik niet mee. Als de Provincie een commissie in het leven roept van deskundigen, maak ik als begrijpelijk en traditioneel dichter weinig kans. Het zij zo.
Alle gedoe rondom deze nog niet-bestaande functies heeft me wel vermaakt en er blijkt op zijn minst uit (of dat zal nog blijken), hoe de overheden met poëzie, met dichters en met initiatieven uit de burgerij wensen om te gaan.

Plaats een reactie