Het caf\u00e9 had een slechte naam maar waardoor weet ik niet. Dat werd ons als kinderen niet verteld want het onderwerp viel binnen de categorie \u2018grote mensenzaken\u2019 en daar werd je als kind buiten gehouden. Maar kennelijk gebeurden er dingen die het daglicht niet konden verdragen. Dat die plek niet deugde werd ons dusdanig ingeprent dat wij er op weg naar school met een grote boog omheen liepen. <\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Omdat het caf\u00e9 pal aan het trottoir stond moesten wij er dus tweemaal de straat voor oversteken, maar dat was in die jaren nog zonder noemenswaardig risico: gemotoriseerd verkeer was er in ons dorp nauwelijks en voor zover er al auto\u2019s reden, gebeurde dat stapvoets. Gedronken werd er wel en mogelijk had het caf\u00e9 die slechte reputatie verworven door klanten die daarin geen maat konden houden. Er gingen verhalen rond van bezoekers die met een stuk in hun kraag hardhandig buiten werden gezet. De caf\u00e9deur werd dan opengerukt, jas en tas werden naar buiten gesmeten en vervolgens de klant zelf die met een wijde boog in de heg van de buren verdween. De knal van de deur die daarna door de uitbater werd dichtgesmeten was zo luid, dat hij bij ons thuis te horen was terwijl wij toch twee straten verder woonden. Maar het waren niet dit soort incidenten die ons bang maakten bij het passeren van het pand. Er moest in die jaren dus meer met het caf\u00e9 aan de hand zijn geweest.<\/p>\n\n\n\n
Een bezoek onlangs aan het dorp deed mij de weg bewandelen\ndie ik vroeger naar school volgde. Zodoende passeerde ik het bewuste pand dat\nzijn horecafunctie reeds lang geleden verruild had voor een vredig aandoende\nwoonbestemming. Dat maakte ik althans op uit een kaal plekje op de muur waar\neertijds het blauwwitte bordje \u2018Verlof A\u2019, met daaronder de tekst \u2018zwak\nalcoholische dranken\u2019 hing.<\/p>\n\n\n\n
Uit louter nostalgische overwegingen maakte ik van dat stukje\nmuur een foto toen opeens in de zijgevel een deur openging. Uit het donkere inwendige\nvan het pand klonk een fluisterstem.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Kom je voor F?\u2019<\/p>\n\n\n\n
\u2018Voor F\u2026?\u2019<\/p>\n\n\n\n
\u2018Kom binnen\u2019, vervolgde de stem, \u2018maar doe vooral zachtjes!\u2019<\/p>\n\n\n\n
Uit pure nieuwsgierigheid liep ik op de deur toe. Even werd\nde kier iets breder geduwd zodat ik naar binnen kon. Meteen werd achter me de\ndeur weer gesloten. Ik volgde een gebogen gestalte die kennelijk blindelings de\nweg door het schemerige binnenste van het pand wist want zelf struikelde ik om\nde haverklap over drempels en treetjes ondanks de gefluisterde waarschuwingen\nvan de man voor mij. Na uiteindelijk voetje voor voetje een steil trappetje te\nzijn afgedaald kwamen we in een koude, vochtige ruimte waar de geur van\nschimmel en bedorven aardappelen hing. Een spaarzaam gloeilampje aan het\nplafond verlichtte de ruimte. In een hoek stond een divan waarop een oude man\nlag, een grauwe plaid tot aan zijn kin opgetrokken. Hij staarde me een poos\nzwijgend aan. Mijn begeleider trok zich bescheiden in een hoek terug.<\/p>\n\n\n\n
\u2018En?\u2019, kwam opeens de stem van de man. \u2018Wat biedt de kale?\u2019<\/p>\n\n\n\n
\u2018Eh, de kale ..?, vroeg ik verward.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Draai er niet omheen! Hij zou vandaag zijn laatste bod\ndoen. Daar hangt de hele zaak vanaf. Hij wil het nog steeds niet zeggen?!\u2019<\/p>\n\n\n\n
In een andere hoek van het vertrek schuifelden wat voeten\nonrustig heen en weer.<\/p>\n\n\n\n
De man kwam half overeind. Leunend op een arm zwaaide hij\nmet zijn vuist en zijn stem beefde van ingehouden woede.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Vandaag is de laatste dag. Dus wat heeft hij gezegd?!\u2019<\/p>\n\n\n\n
Het zweet brak me uit, kennelijk werd ik als boodschapper in\neen of ander onverkwikkelijk zaakje gezien. Uit de lessen vaderlandse\ngeschiedenis kende ik de verhalen van boodschappers die met een afgesneden neus\nof met afgehakte handen naar hun opdrachtgevers werden teruggestuurd. Ik kon\nproberen het spel mee te spelen want als ik aangaf dat ik met de hele kwestie\nniets te maken had en alleen maar een fotootje van de muur had gemaakt, zou het\nwel eens heel slecht met me kunnen aflopen. Ach, meneer is alleen maar gekomen\nom een fotootje van de muur te maken? Jongens, ruim deze vent uit de weg!<\/p>\n\n\n\n
\u2018Wat zal ik hem zeggen?\u2019, vroeg ik lukraak.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Wat zal ik hem zeggen?! Wat zal ik hem zeggen..?!\u2019<\/p>\n\n\n\n
De stem van de man sloeg over en denderde door de ruimte.\nMaar kennelijk vergde dat toch te veel van zijn krachten want hij zakte\nkreunend onderuit. Mijn begeleider en een paar mannen die uit een donkere hoek\ntevoorschijn kwamen, schoten toe en hielpen hem weer in een liggende houding.\nVoorzichtig werd de plaid weer over hem heengetrokken. Onder de stinkende stof\nkwam nog eenmaal zijn raspende stem.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Wat zal ik hem zeggen, zegt-ie! Toine, Sam, schop die vent\neruit!\u2019<\/p>\n\n\n\n
Voor ik iets kon zeggen werd ik hardhandig bij mijn\nschouders gepakt en werden mijn armen op mijn rug gedraaid. Struikelend en\ntelkens voorovervallend werd ik door de gangetjes geduwd. Voor mij ging een\ndeur open en met een trap in mijn rug werd ik naar buiten geschopt waar ik in\nde heg van de buren belandde. Met een knal werd daarna de deur achter me\ndichtgeslagen, een knal die straten verder nog te horen moet zijn geweest.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Het caf\u00e9 had een slechte naam maar waardoor weet ik niet. Dat werd ons als kinderen niet verteld want het onderwerp viel binnen de categorie \u2018grote mensenzaken\u2019 en daar werd je als kind buiten gehouden. Maar kennelijk gebeurden er dingen die het daglicht niet konden verdragen. Dat die plek niet deugde werd ons dusdanig ingeprent … Lees “Ontmoetingen: Verlof A”<\/span> verder<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":3010,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5,4],"tags":[],"class_list":["post-3009","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-columns","category-ed-bruinvis"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3009","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3009"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3009\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3011,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3009\/revisions\/3011"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3010"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3009"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3009"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3009"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}