{"id":2763,"date":"2023-05-29T22:37:40","date_gmt":"2023-05-29T20:37:40","guid":{"rendered":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/?p=2763"},"modified":"2023-05-29T22:37:40","modified_gmt":"2023-05-29T20:37:40","slug":"dromen-de-paardenmarkt","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/2023\/05\/29\/dromen-de-paardenmarkt\/","title":{"rendered":"Dromen: De paardenmarkt"},"content":{"rendered":"\n<p>Hoewel het een prachtige voorjaarsdag is, ligt het terras van de dorpsherberg er geheel verlaten bij. In de schaduw van de rij linden langs de straat moet het er na een tocht van vele uren goed toeven zijn. De gedachte dat het caf\u00e9 mogelijk \u2018vanwege omstandigheden\u2019 gesloten is, stelt mij dan ook op voorhand teleur. Dan bedenk ik me dat niemand er toch aanstoot aan zal nemen wanneer ik wat uitrust op een van de rieten stoeltjes, al zal ik dan genoegen moeten nemen met het laatste beetje water dat ik nog in mijn veldfles heb. <\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>Ik steek de straat over en neem plaats aan een tafeltje dicht bij de muur die vanaf de grond tot aan de goot met klimop is begroeid. Afgezien van het tjilpen van de mussen die zich erin ophouden, is het doodstil. De straat ligt er uitgestorven bij en ook uit de belendende tuinen komt geen geluid.<\/p>\n\n\n\n<p>Dan opeens zwaait de caf\u00e9deur open en treedt een serveerster\nnaar buiten die mij afwachtend aanstaart. Ze is geheel naakt op een witkanten\nschortje na dat ze voor haar buik geknoopt heeft. Haar egaal bruine huid glanst\nop een eigenaardige manier en vertoont geen enkele rimpel. Pas wanneer ze een\npaar stappen dichterbij komt zie ik dat het niet haar huid is maar dat ze een nauwsluitende\nbody draagt die haar hele lijf bedekt. De stof spant zich om haar heupen en\nborsten en zou ergens bij haar hals moeten eindigen, maar ik kan niet zien waar,\nhoe goed ik ook kijk.<\/p>\n\n\n\n<p>\u2018We bedienen vandaag niet op het terras,\u2019 zegt ze, \u2018het is\npaardenmarkt.\u2019<\/p>\n\n\n\n<p>\u2018Ach zo,\u2019 zeg ik, \u2018paardenmarkt. En waar dan wel? Het dorp\nis uitgestorven.\u2019<\/p>\n\n\n\n<p>Ze wenkt. \u2018Kom maar mee, dan wijs ik je de weg.\u2019<\/p>\n\n\n\n<p>Ik sta op en volg haar de herberg in, de deur achter mij\nsluitend. Ze duwt een zwaar leren gordijn opzij en ik bevind mij eensklaps in\neen ruimte waar een luidruchtig gezelschap braadvlees etend en bierdrinkend aan\nruwhouten tafels zit.<\/p>\n\n\n\n<p>Een man met een pet schuin op het achterhoofd leunt met zijn\nrug tegen de toog en ziet mij achter de serveerster tevoorschijn komen.<\/p>\n\n\n\n<p>\u2018Nee maar!\u2019, roept\nhij uit. \u2018Kijk nou eens! We krijgen bezoek van een stadse meneer!\u2019<\/p>\n\n\n\n<p>Het geschreeuw aan\nde tafeltjes verstomt op slag, alle hoofden draaien in mijn richting. De\nserveerster haalt nauwelijks merkbaar haar schouders op en haast zich naar de\nbar.<\/p>\n\n\n\n<p>\u2018H\u00e9, stadse meneer!\u2019\nroept de man weer. \u2018Aan de wandel? Of ben je soms op zoek naar een trekpaard?\u2019<\/p>\n\n\n\n<p>De mannen beginnen\nte lachen en over elkaar heen te schreeuwen. Ik voel ergernis in me opkomen\nmaar besef tegelijkertijd dat ik mij in zo\u2019n gezelschap zal moeten beheersen.<\/p>\n\n\n\n<p>\u2018Hij zal een\nhobbelpaard willen!\u2019 roept er een boven het lawaai uit. \u2018Minus, heb jij een\nhobbelpaard voor deze meneer?!\u2019<\/p>\n\n\n\n<p>De aangesprokene, een\ngezette man met een enorme stierennek en een zwetend kaal hoofd kijkt op van\nzijn soep en neemt mij van top tot teen op. Dan richt hij zich tot de serveerster\ndie achter de bar glazen is gaan spoelen.<\/p>\n\n\n\n<p>\u2018Ariane, doe deze\nmeneer een chocomelletje van me.\u2019<\/p>\n\n\n\n<p>Een bulderend\ngelach stijgt op uit het gezelschap. Daarop richt de man zich tot mij.<\/p>\n\n\n\n<p>\u2018In dit dorp is het\nde gewoonte, meneer, dat een vreemdeling bij binnenkomst een rondje geeft aan\nde aanwezigen. Zo niet dan wacht buiten de brandstapel.\u2019<\/p>\n\n\n\n<p>Bij deze woorden\nwordt het doodstil in het caf\u00e9. Iedereen wacht in spanning op mijn reactie en\nik weet dat ik die moet geven en wel zo dat er geen verdere discussie meer over\nontstaat. Ik loop langzaam naar de man toe die weer is doorgegaan met het\noplepelen van zijn soep en van mij verder geen notitie meer neemt.<\/p>\n\n\n\n<p>Net wanneer hij vooroverbuigt\nen een volle lepel in zijn mond steekt, plaats ik mijn beide handen op zijn achterhoofd\nen duw zijn gezicht met alle kracht omlaag. Het hoofd van de man slaat met een\nklap op het bord dat prompt in scherven uiteen breekt. De soep golft over de\ntafel en bekers en glazen tuimelen over de rand. Hij geeft een kreet en probeert\novereind te komen maar omdat ik met mijn volle gewicht op hem leun lukt hem dat\nniet. Ik fluister in zijn oor, maar net hard genoeg om voor iedereen verstaanbaar\nte zijn: \u2018De brandstapel? Dat was zeker een grapje of niet?\u2019<\/p>\n\n\n\n<p>De man heeft de\nlepel nog in zijn mond en er klinkt een akelig gerochel uit zijn keel.<\/p>\n\n\n\n<p>\u2018Dat heeft niemand\nhier in het caf\u00e9 verstaan\u2019, zeg ik. \u2018Opnieuw!\u2019<\/p>\n\n\n\n<p>In de ijzingwekkende\nstilte waarin geen van de aanwezigen ook maar iets durft te zeggen of durft te\nbewegen, komt de serveerster naar me toe. Ze lijkt te zweven over de met zand\nen stro bedekte plavuizen. Ze zegt niets maar ik lees in haar ogen dat ik haar\nmoet volgen. Ik laat de man los die zijdelings van zijn stoel glijdt en met een\ndoffe klap op de grond terechtkomt. De steel van de lepel steekt nog maar een\npaar centimeter uit zijn mond. Zijn stoel draait even op \u00e9\u00e9n poot rond en valt\ndan boven op hem neer. Verder beweegt er niets meer, alleen druppels soep vallen\nvanaf de rand van de tafel neer op de tegels waar zich inmiddels een dampende plas\nheeft gevormd. De serveerster zweeft weg, nog eenmaal achteromkijkend. Ik haast\nme achter haar aan. We gaan een deur door, dalen een trapje af, gaan een lange\nbochtige gang door, beklimmen een steil trappetje tot we na nog een paar deuren\nuiteindelijk in een zonovergoten serre uitkomen. Het uitzicht is adembenemend.\nGlooiende weiden strekken zich uit tot aan een bosrand die lichtgroen afsteekt tegen\nblauwgrijs gebergte aan de horizon. In het vertrek is het aangenaam koel. Langs\nde wanden staan sierlijke, planten op marmeren zuiltjes met daartussen een divanbed,\noverdekt met een gehaakte witte sprei die me aan meisjeskamers van vroeger doet\ndenken. Er bollen wat kussens onder die ze er met een soepele beweging onder\nvandaan trekt en langs de wand drapeert. Dan draait ze zich naar me toe. Ze kijkt\nernstig, een diepe frons tussen haar wenkbrauwen.<\/p>\n\n\n\n<p>\u2018Je hebt Minus\ngedood. Dat betekent het einde van de paardenmarkt. Maar ook de herberg zal nu moeten\nsluiten.\u2019<\/p>\n\n\n\n<p>In paniek zoek ik\nnaar een antwoord maar dat is niet nodig meer want er trekt opeens een stralende\nlach over haar gezicht. Ze knoopt het schortje voor haar buik los en laat het\nop de grond vallen. Dan beweegt ze haar handen naar haar rug waar ze een\nritssluiting lostrekt. Het bruine viscose glijdt langzaam over haar lijf naar beneden\ntot aan haar voeten. Ze stapt uit het hoopje textiel en pakt mijn handen.<\/p>\n\n\n\n<p>\u2018Kom\u2019, zegt ze. <br>Ze laat zich achterover op het divanbed zakken en trekt mij over zich heen. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Hoewel het een prachtige voorjaarsdag is, ligt het terras van de dorpsherberg er geheel verlaten bij. In de schaduw van de rij linden langs de straat moet het er na een tocht van vele uren goed toeven zijn. De gedachte dat het caf\u00e9 mogelijk \u2018vanwege omstandigheden\u2019 gesloten is, stelt mij dan ook op voorhand teleur. &hellip; <a href=\"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/2023\/05\/29\/dromen-de-paardenmarkt\/\" class=\"more-link\">Lees <span class=\"screen-reader-text\">&#8220;Dromen: De paardenmarkt&#8221;<\/span> verder<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":2764,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5,4],"tags":[],"class_list":["post-2763","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-columns","category-ed-bruinvis"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2763","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2763"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2763\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2765,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2763\/revisions\/2765"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2764"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2763"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2763"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2763"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}