Ik ben opgegroeid in het Rivierengebied in een dorp dat wat grootte en bestaansvorm betreft zeer overzichtelijk was. De ene helft van de inwoners bestond uit boeren met een gemengd bedrijf, de andere helft was werkzaam in de houthandel of bij de plaatselijke steenfabriek. Er was een burgemeester die niets te vertellen had en een huisarts die samenwoonde met een collega wat veel aanleiding tot praatjes gaf vooral wanneer de praktijk op onverwachte momenten een uurtje gesloten was. En verder had je Peter, de visboer. <\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Het dorp lag aan een rivier waar het in voorbije tijden wemelde van de steur, zalm en forel en de vishandel floreerde er dan ook eeuwenlang. Tot het moment dat overbevissing en watervervuiling daar een eind aan maakten en Peter slechts in sterk afgeslankte vorm kon voortbestaan. Dat hij \u00fcberhaupt nog kon voortbestaan had hij voornamelijk te danken aan de pastoor die de gelovigen in het dorp voorhield dat er op vrijdag geen vlees maar vis gegeten diende te worden. Waarom dat zo was wist niemand maar het was de tijd dat het Woord nog niet tot zelfstandig denken aanzette en dus had Peter op vrijdag een drukke dag.<\/p>\n\n\n\n
Mijn moeder hield zich ook aan dat \u2018vis op vrijdag\u2019. Niet vanwege\nhet katholieke voorschrift, want wij waren niks zoals dat toen heette, maar omdat\nvis goedkoper was dan vlees. Een van de kinderen werd er op vrijdag na\nschooltijd op uitgestuurd om vijf zogeheten lekkerbekjes te halen. Maar dan wel\ngebakken wijting en geen gebakken kabeljauw want dat was weer een duurdere\nvissoort. Wanneer ik weer aan de beurt was voor het fietstochtje rook ik de vis\nal van verre. Je kon er bij wijze van spreken met de ogen dicht naartoe fietsen.\nPeter had zijn handel in een loods die met een grindveld ervoor een eindje van\nde straat af stond. Op de hoeken van de gevel prijkten van hardboard gezaagde vlaggetjes.\nHij had ze rood wit blauw geschilderd wat ik erg mooi vond en wat me deed\ndenken aan de grote stad waar ik wel eens met mijn moeder kwam om een nieuwe broek\nte kopen. Daar had je ook van die vlaggetjes. Die sierden viskarren waar mannen\nin overalls haringen in hun keelgat lieten zakken.<\/p>\n\n\n\n
Tussen de beide houten vlaggetjes in had Peter over de volle\nbreedte van de gevel een tekst geschilderd: Doe\nhet beter, eet vis van Peter! <\/em>De tekst\nis me alle jaren bijgebleven, waarom weet ik eigenlijk niet. Waarschijnlijk\nomdat die zin zo lekker in de mond ligt. Maar misschien ook omdat er iets\nraadselachtigs in school. Waarin werd je geacht het beter te doen? Peter was de\nenige visboer in het dorp dus het beter doen kon niet op een andere viswinkel\nslaan. Sloeg het soms op het helpen van je moeder bij de afwas? Of op hogere\ncijfers halen op school? Of moest je meer doelpunten maken bij het voetballen\nop zaterdagmiddag? En moest het eten van vis daar dan misschien bij helpen? Ik wist\nhet niet, maar ik zag mijzelf toch niet gauw in de kleedkamer haring happend wachten\ntot we met het team het veld op mochten.<\/p>\n\n\n\n Toen ik onlangs ons vroegere dorp weer eens bezocht kon ik het niet laten om toch even langs de vishandel te rijden. Mijn teleurstelling was groot. Niet alleen bleek het dorp zelf ten prooi te zijn gevallen aan Vinex-wijken en forensenvolk waardoor het zijn authentieke karakter definitief is kwijtgeraakt, maar ook Peter de visboer was niet meer. In zijn loods huisde nu een kledingmagazijn dat met grote gele plakkaten op de ramen tot massale aankoop opriep. Op het grind voor de loods stond een uitklapbord met de tekst: Vertel het door! Nog meer kleding op onze online outlet store! <\/em>Ik weet niet hoe lang de bedrijfsleiding op dit po\u00ebtische hoogstandje heeft zitten broeden. Heel lang, vermoed ik. Maar \u00e9\u00e9n ding weet ik zeker, de leus zal niet zo lang in mijn geheugen blijven hangen als Peters mystieke oproep.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ik ben opgegroeid in het Rivierengebied in een dorp dat wat grootte en bestaansvorm betreft zeer overzichtelijk was. De ene helft van de inwoners bestond uit boeren met een gemengd bedrijf, de andere helft was werkzaam in de houthandel of bij de plaatselijke steenfabriek. Er was een burgemeester die niets te vertellen had en een … Lees “Herinneringen: Vis op vrijdag”<\/span> verder<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":2626,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5,4],"tags":[],"class_list":["post-2625","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-columns","category-ed-bruinvis"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2625","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2625"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2625\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2627,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2625\/revisions\/2627"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2626"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2625"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2625"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2625"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}