Wat brengt iemand ertoe om jachtvlieger te willen worden? Waarom wilde ik niet zoals zoveel jongens van mijn leeftijd brandweerman of treinmachinist worden? Waren het de vliegtuigplaatjes die verstopt zaten in de beschuitrollen van het bakkersbedrijf Lubro? Of kwam het misschien door het Marine Hospitaal te Overveen dat op een steenworp afstand van ons huis stond en waar op gezette tijden een helikopter van de luchtmacht landde? <\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
D\u00e9 helikopter van de luchtmacht moet ik eigenlijk zeggen want de luchtmacht had er maar \u00e9\u00e9n, een Sikorsky S51. Maar dat bleek toch voldoende om de Russen buiten de deur te houden. Het toestel kwam bij het landen en weer opstijgen zo laag over dat ons huis ervan trilde. Gefascineerd keek ik als kleine jongen met mijn handen op mijn oren hoe dat metalen ding met die maaiende wieken boven de tuin van het hospitaal bleef hangen om vervolgens heel langzaam te dalen tot de omringende bebouwing hem aan mijn oog onttrok.<\/p>\n\n\n\n
Op de vliegerskeuring die ik als middelbare scholier onderging \u2013 het was eigenlijk een hele serie keuringen waarbij gaandeweg steeds meer kandidaten afvielen \u2013 heb ik het niet over mijn prille drijfveren gehad. Ze leken me toentertijd te kinderachtig voor woorden. Bovendien was een uitleg niet nodig toen ik die middag voor het eindgesprek in de kamer van de majoor zat. Hij had me zojuist gefeliciteerd met het feit dat ik als enige van tachtig kandidaten door de keuring was gekomen. <\/p>\n\n\n\n
Ik kon mijn geluk niet op en nam het vervolg van het gesprek niet al te serieus meer. Dat was niet verstandig. Hoe ik het zou vinden wanneer ik als vlieger een atoombom zou moeten afwerpen? Er woedde in die jaren immers een hele hete Koude Oorlog. Wat het goede antwoord op die vraag had moeten zijn weet ik niet, maar mijn antwoord dat het atoomwapen een verschrikkelijk, mensonterend wapen is, was niet het antwoord waarop de majoor zat te wachten. Een week later ontving ik namelijk een kort briefje met het logo van de Koninklijke Luchtmacht erboven waarin te lezen viel dat de selectiecommissie mij bij nader inzien toch niet geschikt achtte voor de opleiding tot officier-vlieger zoals dat beroep in die dagen heette. <\/p>\n\n\n\n
Het bericht trof mij als een mokerslag, maar nu, vele jaren later, denk ik dat de majoor het bij het rechte eind had: ik ben niet voor militair in de wieg gelegd. En daar kun je als luchtmacht maar beter op tijd achter komen.<\/p>\n\n\n\n
Martin Leeuwis, zelf ex-jachtvlieger maar sinds enige tijd\nuitgever van luchtvaartboeken, vond mijn verslag van de keuring de moeite waard\nom het op te nemen in een nieuw boek \u2018Langs hier, langs daar\u2026\u2019.<\/em> In het\nboek staan 160 verhalen van vliegers die w\u00e9l de juiste antwoorden op de vragen\nvan de majoor gaven en sindsdien \u2019s konings wapenrok dragen zoals dat heet.<\/p>\n\n\n\n Het boek zal op 28 september a.s. op de vliegbasis Gilze-Rijen\nworden gepresenteerd tijdens een symposium ter gelegenheid van het 75-jarig\nbestaan van het Van Weerden Poelmanfonds. Dit fonds stelt zich ten doel om\n(oud)medewerkers van de Koninklijke Luchtmacht financieel te ondersteunen\nwanneer zij door medische of sociale oorzaken in nood zijn geraakt.<\/p>\n\n\n\n Misschien dat een soortgelijk fonds opgericht kan worden voor\nmannen en vrouwen die net als ik geen straaljagerpiloot zijn geworden maar\nvredesactivist?<\/p>\n\n\n\n Langs hier, langs daar\u2026 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Wat brengt iemand ertoe om jachtvlieger te willen worden? Waarom wilde ik niet zoals zoveel jongens van mijn leeftijd brandweerman of treinmachinist worden? Waren het de vliegtuigplaatjes die verstopt zaten in de beschuitrollen van het bakkersbedrijf Lubro? Of kwam het misschien door het Marine Hospitaal te Overveen dat op een steenworp afstand van ons huis … Lees “Vliegerskeuring”<\/span> verder<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":2697,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5,4],"tags":[],"class_list":["post-2615","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-columns","category-ed-bruinvis"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2615","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2615"}],"version-history":[{"count":3,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2615\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2619,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2615\/revisions\/2619"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2697"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2615"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2615"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2615"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
Peer Dekkers (regie)
Martin Leeuwis Productions, Vlijmen, 2022
ISBN 978 949 0008 277
192 pag., \u20ac 18,95 <\/em>
Te bestellen via www.luchtvaartverhalen.nl <\/a><\/em><\/p>\n\n\n\n