Ik had net mijn koffie op en de serveerster om de rekening gevraagd toen er voor het terras een scootmobiel hotsebotsend tot stilstand kwam. De zwaarlijvige bestuurster kwam iets omhoog uit haar zetel en begon met haar vrije hand in de zak van haar jurk rond te woelen. Haar andere hand hield ze krampachtig om het stuur geklemd alsof ze vreesde dat haar voertuig er op ieder moment ongecontroleerd vandoor kon gaan. Het woelen hield enige tijd aan maar blijkbaar zonder het gewenste resultaat want ze liet zich zwaar zuchtend terugzakken onderwijl wanhopige blikken om zich heen werpend. Plotseling viel haar oog op mij.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Meneer!\u2019 wenkte ze, \u2018zou u mij even willen helpen?\u2019<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Ik stond op, stapte over de afrastering en ging bij haar wagentje\nstaan.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Ik kan de sleutel van de schuur niet vinden\u2019, zei ze. \u2018En\nnu zit Theo daar alleen in en die kan er dus niet uit.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Ik stelde me Theo voor als een gezette man die net als zij\nge\u00eblektrificeerd door het leven ging en nu gevangen zat achter een in het slot\ngevallen schuurdeur. In schuurtjes kan het erg warm worden als de zon erop\nschijnt en hulpgroep wordt dan vaak niet gehoord. Theo zou uiteindelijk\nmisschien buiten bewustzijn hangend in zijn wagentje worden gevonden. Als hij\ndan nog leefde tenminste. De werkelijkheid bleek gelukkig minder dramatisch.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Theo is mijn poedeltje. Ik sluit hem altijd op in de schuur\nals ik boodschappen ga doen. Als we samen in de kamer zitten is er niets aan de\nhand, dan is hij de braafheid zelve. Maar laat ik hem alleen in huis dan sloopt\nhij het hele interieur, zo klein als hij is.\u2019<\/p>\n\n\n\n
\u2018Maar nu bent u de sleutel van de schuur dus kwijt, begrijp\nik?\u2019 zei ik in een poging ter zake te komen.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Nee, niet echt kwijt. Ik heb hem bij het van huis gaan in\nmijn zak gestopt, dat weet ik zeker. Maar ik kan hem alleen niet vinden. Zou u\neens willen kijken?\u2019<\/p>\n\n\n\n
Ze ging wat verzitten en helde met haar zware lijf over de\narmleuning naar links wat mij bij onmiddellijk de angst opriep dat ze met\nwagentje en al zou omkukelen. En omdat ik dan net met mijn hand in haar zak zat\nzouden voorbijgangers misschien denken dat het mijn schuld was.<\/p>\n\n\n\n
Alsof ze mijn gedachten raadde zei ze vol minachting: \u2018Trek\nje van de mensen op straat maar niks aan, hoor. Gekletst wordt er toch, zei\nmijn moeder altijd.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Ik stak mijn hand in haar zak en woelde daarin rond net zoals\nik haar zojuist zelf had zien doen.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Het spijt mij, mevrouw, maar ik voel niets.\u2019<\/p>\n\n\n\n
\u2018Je moet dieper voelen. Die zak loopt heel ver door naar\nonderen. Zelf kan ik zo ver niet komen. Ik heb spierartrose, dus dan weet u het\nwel.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Ik deed een nieuwe poging, nu met meer kracht. Maar hoe ik\nook rond voelde, ik kwam niet verder dan bezweet katoen en een stevig uitgevallen\ndijbeen. Intussen waren er aan de overkant van de straat wat mensen blijven\nstaan die ons met wantrouwen bekeken. Net wilde ik mijn hand dan ook terugtrekken\ntoen ik toch iets voelde. Het was iets kleins van metaal.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Ik voel iets, een ringetje, lijkt het wel.\u2019<\/p>\n\n\n\n
\u2018Nee, dat is een paperclip, daar zit een kettinkje aan met\ndaaraan de sleutel.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Ik trok aan het gevalletje maar het zat klem. Op straat bleven\nsteeds meer mensen staan die hun verontwaardiging niet onder stoelen of banken\nstaken.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Wat zit je aan die vrouw te veugelen, vieze vent! Laat die\nmevrouw los of ik bel de politie! Het is een verkrachter, Jan, bel 112!\u2019<\/p>\n\n\n\n
Het zweet brak me uit.<\/p>\n\n\n\n
\u2018U moet nog iets verder naar links buigen,\u2019 zei ik met\nwanhoop in mijn stem tegen de vrouw, \u2018anders krijg ik dat kettinkje niet los.\u2019<\/p>\n\n\n\n
De vrouw helde nog iets verder over en het publiek dat nu\nsteeds rumoeriger werd, begon te schelden en te dreigen. Ik trok uit alle macht\naan de paperclip op het gevaar af dat hij zou verbuigen of dat het kettinkje\nzou breken en de sleutel helemaal onbereikbaar zou worden. Ten einde raad gaf\nik er toch maar een flinke ruk aan en tot mijn opluchting schoot het kettinkje\nlos en trok ik de sleutel tevoorschijn. De vrouw gaf een kreet en omdat ik bang\nwas dat het publiek zich nu massaal op mij zou storten hield ik triomfantelijk de\nsleutel omhoog in de hoop de toeschouwers gerust te stellen maar dat pakte\nverkeerd uit.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Hij steelt haar sleutel! Het is een overvaller! Grijp die\nvent! Doe dan toch iets, Jan, bel 112!\u2019<\/p>\n\n\n\n
De vrouw liet zich terugzakken in haar stoel, greep mij bij\neen arm en trok mij naar zich toe.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Bedankt, je bent een engel!\u2019, riep ze met tranen in haar ogen\nen voor iedereen hoorbaar gaf ze mij een klapzoen.<\/p>\n\n\n\n
Het publiek droop af, teleurgesteld leek het wel.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Hij zat aan haar maar zij vond het goed, dat kon je\nduidelijk zien. Kan wel zijn, maar zoiets doe je toch niet op de openbare weg! Ach,\nals je in zo\u2019n karretje zit moet je wat. Nou, laten ze dat dan thuis doen, ik\nvind het een schande, viespeuken zijn het!\u2019<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ik had net mijn koffie op en de serveerster om de rekening gevraagd toen er voor het terras een scootmobiel hotsebotsend tot stilstand kwam. De zwaarlijvige bestuurster kwam iets omhoog uit haar zetel en begon met haar vrije hand in de zak van haar jurk rond te woelen. Haar andere hand hield ze krampachtig om … Lees “Scootmobiel”<\/span> verder<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":2600,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5,4],"tags":[],"class_list":["post-2599","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-columns","category-ed-bruinvis"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2599","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2599"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2599\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2602,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2599\/revisions\/2602"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2600"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2599"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2599"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2599"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}