Ik heb tot nu toe in mijn leven maar zelden in de rij hoeven staan. Daar zou ik mij heel tevreden over moeten voelen want in de rij staan is een treurig iets, maar dat lukt me niet. Dat komt door beelden die ik soms zie van mensen die wel in de rij moesten staan. Beelden van mannen die in de jaren 20 van de vorige eeuw voor een fabriek staan bijvoorbeeld in de hoop in aanmerking te komen voor die ene vacature van kolensjouwer. Of vrouwen die wat minder lang geleden met hun pannetje onder de arm in de rij voor de gaarkeuken staan. <\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Of, wat verder weg in een Afrikaans land bijvoorbeeld, de lange rijen mensen in de brandende zon die willen stemmen omdat ze hopen dat er na de machtswisseling een betere toekomst voor hun land aanbreekt. IJdele hoop doorgaans.<\/p>\n\n\n\n
In het dorp waar ik nu inmiddels een klein jaar woon zijn\ngeen winkels. Dat geeft rust maar is ook wel eens lastig. Tot enkele decennia\nterug had dit dorp een bakkerij, maar daar is een brasserie voor in de plaats\ngekomen. Het is er weliswaar goed toeven, maar je kunt er geen brood kopen. Daar\nmoet je dus voor naar een naburig dorp wat een half uur fietsen heen en terug vergt.<\/p>\n\n\n\n
Zo ook deze zaterdagochtend wanneer ik tot mijn schrik\nontdek dat mijn broodtrommel leeg is. Er zit dus niets anders op dan de fiets\nte pakken. Wanneer ik bij de bakker aankom staat er een rij mensen voor de deur\nen op mijn vraag wie v\u00f3\u00f3r mij is gearriveerd, steekt een vrouw in een bontjas zwijgend\nen een beetje nors een vinger op.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Dan ga ik achter u staan,\u2019 zeg ik, \u2018dan kan ik meteen in de\ngaten houden of er niet iets in uw bontkraag vliegt.\u2019<\/p>\n\n\n\n
\u2018Dat is anders helemaal niet nodig, hoor\u2019, reageert ze bits.<\/p>\n\n\n\n
Ik moet prompt aan een liedje van Urbanus denken: \u2018Ik hou\nniet van madammen met ‘nen bontjas, madammen met een bontjas zijn gemeen.\u2019 <\/em>Hij\nschreef het in 1980 maar het lied werd pas in 2004 bekend toen de Partij voor\nde Dieren het gebruikte in de campagne voor de Europese verkiezingen van dat\njaar.<\/p>\n\n\n\n De winkeldeur gaat open en een heel gezin komt naar buiten\nmet armen vol zakken krentenbollen. Dat scheelt meteen flink in de rij en even\nlater lopen ook de vrouw en ik naar binnen. Ik vraag een halfje grofvolkoren en\nzij komt voor de slagroomtaart die ze telefonisch heeft besteld. Dan gaat er\niets mis. Ik zie haar onrustig rondtasten in haar mantelzakken kennelijk op\nzoek naar haar bankpasje. Maar het is tevergeefs en haar gezicht straalt opeens\ngrote boosheid uit.<\/p>\n\n\n\n \u2018Ik heb mijn pasje niet bij me! Nou moet ik weer helemaal\nterug naar huis! Kan ik van de week niet even terugkomen om te betalen?\u2019<\/p>\n\n\n\n Het meisje dat haar bedient schudt haar hoofd.<\/p>\n\n\n\n \u2018Nee, het spijt me mevrouw, dat mogen wij niet doen van de baas.\u2019<\/p>\n\n\n\n De vrouw draait zich woedend om en loopt naar een hoek van\nde zaak. Daar haalt ze haar mobieltje tevoorschijn en begint te bellen. Het gaat\ner akelig aan toe. Blijkbaar heeft haar partner haar betaalpas ergens anders\nneergelegd want hij krijgt de wind van voren. De man scheldt terug en er vallen\nover en weer vreselijke woorden. Het personeel staat er wat beschroomd bij. Ik wil\nde winkel uit want de vrouw is inmiddels over echtscheiding en advocaten begonnen\nwaardoor de stemming in de zaak tot ver onder het vriespunt daalt. Ik wenk een\nvan de meisjes achter de toonbank.<\/p>\n\n\n\n \u2018Hoeveel kost die taart?\u2019<\/p>\n\n\n\n \u2018Acht euro vijftig, meneer.\u2019<\/p>\n\n\n\n \u2018Telt u dat bedrag dan op bij mijn volkorenbroodje, dan kan\nik weg.\u2019<\/p>\n\n\n\n Het meisje doet wat haar gevraagd wordt en ik reken af. Bij\nhet weggaan geef ik haar een knipoog die ze beantwoordt met een glimlach waar nog\ngeen tien slagroomtaarten tegenop kunnen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ik heb tot nu toe in mijn leven maar zelden in de rij hoeven staan. Daar zou ik mij heel tevreden over moeten voelen want in de rij staan is een treurig iets, maar dat lukt me niet. Dat komt door beelden die ik soms zie van mensen die wel in de rij moesten staan. … Lees “In de rij”<\/span> verder<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":2267,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5,4],"tags":[],"class_list":["post-2266","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-columns","category-ed-bruinvis"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2266","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2266"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2266\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2269,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2266\/revisions\/2269"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2267"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2266"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2266"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2266"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}