De vrouw die in de trein van Wehl naar Arnhem naast me kwam\nzitten, rook sterk naar hoestpastilles. Ik merkte dat pas goed toen ze zich\nnaar me toeboog en met een grogstem zei dat ze snip- en snipverkouden was. En\ndat al weken.<\/p>\n\n\n\n
\u2018En die keel, h\u00e8, die blijft maar zeer doen. Bent u ook wel\neens zo lang achter elkaar verkouden?\u2019<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
\u2018Nee\u2019, zei ik. \u2018Zolang achter elkaar nu ook weer niet.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Ik had meteen spijt van mijn antwoord. Het was de goden\nverzoeken, besefte ik. Want als het ging om een kwaadaardige bacillensoort die\nzich van de vrouw meester had gemaakt, dan kon ik wel eens het volgende\nslachtoffer worden. Het openbaar vervoer als de ideale kweekvijver voor viruspopulaties.<\/p>\n\n\n\n
Wijzend op het landschap waar de kale bomen doorbogen onder\neen straffe zuidwester, vroeg ik haar waarom ze met dit weer dan niet binnen\nwas gebleven.<\/p>\n\n\n\n
\u2018De kleinkinderen, h\u00e8. Die willen toch dat je komt. Waar is\noma?, vragen ze steeds. Nou, dan pak je maar weer de trein. Want ja, mijn\nkinderen hebben geen tijd om naar mij toe te komen. Druk, druk, druk, h\u00e8. U\nkent dat wel.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Ik knikte begrijpend en stelde me voor hoe straks het ene na\nhet andere kleinkind met koorts naar bed gebracht moest worden na oma\u2019s\ngoedbedoelde knuffeltjes.<\/p>\n\n\n\n
\u2018En weet u wat het is?\u2019, zei ze terwijl ze zich weer naar me\noverboog en haar stem dempte. \u2018Je kunt er morgen wel niet meer zijn. Zeker op\nmijn leeftijd kan het zomaar op een dag afgelopen zijn.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Ik knikte maar weer eens.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Neem nou mijn buurvrouw van drie hoog\u2019, ging ze verder.\n\u2018Die hebben ze vorig jaar dood in huis gevonden. Die was net als ik ook zo vaak\nverkouden. Daar nam ze altijd stoombaden tegen. En zo hebben ze haar ook\ngevonden, voorover gebogen aan de keukentafel boven een bak water. Ze had de\ntheedoek nog over haar hoofd.\u2019<\/p>\n\n\n\n
\u2018Verdronken?!\u2019, vroeg ik verschrikt.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Nee, het hart. Tijdens het stomen een infarct gekregen.\nPats, dood. Zo opeens kan dat gaan. Ze heeft drie weken zo gezeten.\u2019<\/p>\n\n\n\n
\u2018Hadden de buren dan niets gemerkt?\u2019, vroeg ik.<\/p>\n\n\n\n
\u2018O, jawel. Na haar een tijdje niet meer op de galerij te\nhebben gezien, zijn ze gaan kijken. Ze konden door het raampje van de voordeur\nhaar in de keuken zien zitten. Maar omdat ze zo vaak verkouden was, dachten ze\ndat ze alsmaar zat te stomen. Dat kwam natuurlijk ook door die theedoek over\nhaar hoofd, begrijpt u wel?\u2019<\/p>\n\n\n\n
Ik moest denken aan een krantenbericht onlangs waarin stond\ndat de Amsterdamse GGD eens in de tien dagen een persoon vindt die al twee\nweken of langer dood is.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Weet u\u2019, zei ze weer. \u2018Ze kregen pas iets in de gaten toen\nze de kanarie niet meer hoorden.\u2019<\/p>\n\n\n\n
\u2018Ook dood?\u2019, vroeg ik.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Ook dood\u2019, zei de vrouw. \u2018En het beestje kon zo mooi\nzingen, h\u00e8. Je kreeg er tranen van in je ogen, werkelijk waar. En dan had ze\nook nog twee goudvissen, maar ja \u2026\u2019<\/p>\n\n\n\n
\u2018Dood, vermoed ik?\u2019, zei ik.<\/p>\n\n\n\n
De vrouw knikte.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Drie weken lang geen voer h\u00e8, dan krijg je dat. En ze was\ner zo gek mee. Stond ze soms uren tegen die beestjes te praten. Ze horen me\nwel, hoor, zei ze dan, ook al zitten ze onder water. Ach, ja. Alleen de poes,\ndie leefde nog.\u2019<\/p>\n\n\n\n
\u2018Ah\u2019, zei ik. \u2018Toch nog een overlevende van de ramp.\u2019<\/p>\n\n\n\n
\u2018Ja\u2019, zei ze. \u2018Maar je moet niet vragen hoe het diertje\neruit zag! Helemaal vermagerd en schuw. Ze heeft het alleen gered door de\nvissen en de kanarie op te eten. Dat konden ze zien toen ze na drie weken toch\nmaar eens de politie hebben gebeld. De viskom lag ondersteboven op het tapijt\nen het deurtje van de vogelkooi stond open. Katten zijn volhouders, hoor. En\nslim dat ze zijn! Want de buurvrouw deed het deurtje van de kooi altijd goed\ndicht, maar die poes heeft het toch open weten te peuteren. Het zijn van huis\nuit roofdieren h\u00e8, dus ze blijven maar proberen net zolang tot het ze lukt. En\nhet is zo\u2019n schatje, helemaal wit met een zwart snuitje. Ik had haar wel willen\novernemen. Maar de dokter raadde het me af. Kattenallergie, h\u00e8. Dan blijft u\nmaar niezen en hoesten, zei ie. En ik ben al zo vaak verkouden, moet u weten.\nStomen, zei ie laatst, dat zou nog wel kunnen helpen. Maar ja, stomen, u\nbegrijpt …\u2019<\/p>\n\n\n\n
Ze maakte haar zin niet af.<\/p>\n\n\n\n
Uit de luidspreker kwam een mechanische damesstem die het\nvolgende station aankondigde.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Nou\u2019, zei ze bij wijze van afscheid. \u2018Ik moet er hier uit.\nIk hoop dat ze klaar staan met de auto, want er zijn op dit station geen\nwachthokjes. Is allemaal te duur, zeggen ze bij de NS. Er moeten er zeker eerst\neen paar dood blijven op het perron voordat ze zo\u2019n hokje neerzetten.\u2019<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
De vrouw die in de trein van Wehl naar Arnhem naast me kwam zitten, rook sterk naar hoestpastilles. Ik merkte dat pas goed toen ze zich naar me toeboog en met een grogstem zei dat ze snip- en snipverkouden was. En dat al weken. \u2018En die keel, h\u00e8, die blijft maar zeer doen. Bent u … Lees “Dood”<\/span> verder<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5,4],"tags":[],"class_list":["post-2136","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-columns","category-ed-bruinvis"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2136","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2136"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2136\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2137,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2136\/revisions\/2137"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2136"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2136"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.kunstencultuurkaart.nl\/arnhem\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2136"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}