Geschreven door Tom Ordelman vrijdag 13 augustus 2010 09:56
Het is weer die tijd van het jaar dat zo'n beetje iedereen met een vanzelfsprekendheid op vakantie gaat alsof het een van god gegeven recht betreft. Zelf ben ik al zolang ik me kan heugen niet meer "op vakantie" geweest; de eerste helft van die onheuglijke periode vanwege druk, druk, druk, kleine zelfstandige, verantwoordelijkheid, gezin, stress, geld verdienen, ratrace, etc., de laatste helft vanwege ziek, geen gezin meer, geen werk meer, dus arm want tja... kleine zelfstandige hè?
Want zó geweldig goed is het in Nederland dan ook weer wel geregeld: Als kleine zelfstandige, druk, druk, druk, krijg je van iedere regering - of-ie nu van links, van rechts of door het midden komt aangestormd - net zoveel veren in je reet geprikt als je maar verdragen kunt. Als midden- c.q. kleinbedrijf vorm je immers de ruggengraat van onze samenleving, de kurk waarop de maatschappij drijft. Een glanzende parel in Neerlands kroon ben je. Je wordt bewierookt en gefêteerd. Meestal heb je het trouwens niet eens in de gaten, want tja: druk, druk, druk, verdienen, verdienen, betalen, betalen - huur, belasting, verzekering, kindje, vrouwtje, ditje, datje... door, door, door.
En op dát punt moet je dan heel hard hopen dat je niet gebeurt wat mij gebeurde. Ik bedoel: ziek worden. Nee, niet een beetje ziek worden, zo van: niksaandehanda, volgende week weer over, nee écht ziek worden, zo van: jammer dan, gaat nooit meer over, kan enkel nog beroerder worden, pech gehad, over en sluiten. Zo van dat je hartcapaciteit opeens van 100 naar 20 procent keldert en je een paar maanden later te horen krijgt dat je er gratis en voor niks nog diabetes bij krijgt ook. Want dán leer je Nederland pas écht kennen: geen veren meer, niks ruggengraat, weg parel. Kleine zelfstandige? Jammer hè? Géén WW. Bijstand kun je krijgen. Je luxe ziektekostenverzekering kun je natuurlijk niet meer betalen, nèt nu je hem voor het eerst van je leven eens een keer echt nodig hebt.
En zo stuiter je dan in een oogwenk in die beruchte armoedeval en moet je van de ene dag op de andere een maand zien rond te komen van een bedrag dat je voorheen in een dag verdiende. Eén van de weinige voordelen van de nieuwe situatie is, dat je eindelijk je echte vrienden van de profiteurs kunt scheiden, of liever: dat doen ze zelf wel. Voor de rest is er maar weinig lol aan te beleven.
En vakantie? Laat me niet lachen!
| < Vorige | Volgende > |
|---|
Arnhem aan Zee ondersteunen?
Vakantie? Laat me niet lachen!
vrijdag 13 augustus 2010
Ik hoop dat je doorgaat met het schrijven van columns!