Op zoek naar een literair podium

Geschreven door Petra Else Jekel woensdag, 21 januari 2009 06:46

Het Schrijversplatform Arnhem komt voor de tweede maal bijeen. Mensen die zich betrokken voelen bij schrijven in Arnhem zijn gekomen en zitten in een kring, stellen zich voor, bespreken wat het platform inhoud kan gaan geven, welke vorm daarbij zou kunnen passen. Ik voel een groeiend enthousiasme om mij heen. Mijn passie in elk geval is aangeraakt en opeens hoor ik mezelf spreken over hoe het bundelen van schrijfkwaliteiten in Arnhem tot allerlei feestelijkheden kan leiden.

Het idee ontstaat om het maandelijkse schrijverspodium dat in het verleden door bijvoorbeeld Zondagsdichters en Dichter bij Bosch werd ingevuld, weer op te pakken. Maar waar zal het nu plaats moeten vinden? Welke accommodatie is intiem en eigen genoeg om sfeer te geven? Welke is neutraal genoeg om heel verschillende schrijvers te herbergen? En het openstellen van het podium voor uitwisseling met andere disciplines, wat brengt dat voor eisen met zich mee? Ik besluit direct op pad te gaan om het een en ander te bekijken.

Meteen belanden we met zeven man als afterparty in het Oranje Koffiehuis. Daar halen verschillende mensen de door hen gemaakte boeken uit hun tas. Ze gaan onder gretige ogen de kring rond. Bij het weggaan vraag ik de barman wat voor programmering ze hebben. Ik heb niet direct het gevoel dat we daar tussen passen maar wie weet. De volgende dag ga ik naar het open podium in het Huis van Puck, een sfeervol klein theater aan de Parkstraat. Een van de weinige reguliere open podia in Arnhem in zoverre ik weet. Hoewel mij toch een meer schrijversgericht podium voor ogen staat, weliswaar met interdisciplinaire uitwisseling, lijkt dit langlopende initiatief mij het enige voorhanden goede voorbeeld waar ik mijn ogen eens de kost moet geven.

Onderweg zie ik eerst nog de nieuwe expositie in het hedendaagse kunstinitiatief De Kluis en de voor de gelegenheid van de nieuwjaarsreceptie tot skihut omgetoverde restauratie van het Museum voor Moderne Kunst Arnhem. Bij aankomst bleek het Huis van Puck zo afgeladen vol met mensen, dat mij aanvankelijk de toegang werd geweigerd. Brandweervoorschriften werden voor mij genegeerd en ik nam plaats.

De avond begint met Henk Walgra die liedjes met piano doet. Liedjes over het odeur van tante Joke, een ergonomisch goede lichaamhouding, ontspruitende boontjes in de tuin. Onzeker gebracht maar sterk in zijn eenvoud. Direct daarna kwam de oorzaak van de afgeladenheid: studenten van een culturele studie aan de HAN dansten een groepschoreografie met junglebewegingen, stadse twijfels en swingende beats. Zij hadden hun aanhang meegenomen.

De avond bestond verder nog uit twee cabaretiers (aan mij niet zo besteed), improvisatiepianiste Monique Appels (mooi, meditatief), Hanz Mirck die enkele nieuwe liedjes uitprobeerde en een enthousiaste presentator die het publiek de kans van hun leven die zij met beide handen hadden aangegrepen ontlokte. Zeer divers, met recht multidisciplinair en technisch goed aangepakte avond.

Wat een verrassing. En dan volgende maand opnieuw. Zal ik zelf ook een optreden gaan wagen, pak ik die kans? Eerst maar door op mijn zoektocht naar een plek voor mijn eigen podiumidee.

En niet lang daarna woon ik een literaire middag bij in de Stadssocieteit. Ton Verbeten interviewt dichteres Marijke Foncke. Het wordt een voor mij boeiende introductie op haar werk waarin emotionele en lichamelijks landschapen de hoofdrol spelen. Wordt vervolgd. Houd de SPA site in de gaten en abonneer je op de nieuwsbrief.

Plaats een reactie