Babyblauwe bordjes voor wereldberoemde Arnhemmers

Geschreven door Martin Pieterse vrijdag 11 juni 2010 12:04

De Britten zijn trots op hun beroemde landgenoten. Ze willen alles over hun celebs weten, vooral waar ze gewoond hebben. In heel Engeland zijn gevels van huizen opgesierd met ronde, babyblauwe bordjes, waarop staat welk beroemd persoon er ooit geleefd heeft, al was het maar voor een jaar. ‘George Orwell, 1903-1950, novelist and political essayist, lived here’, staat er boven de deur van een onopvallend wit Victoriaans huis.

Dan kijk je toch anders naar zo’n woning, en naar de straat en de stad waar de woning staat. Hier is iets blijven hangen van George Orwell, iets van zijn aanwezigheid, waar ik als onbeduidende nietsnut zomaar in rond kan stappen, eerbiedig, dat wel, maar ook onbevangen en geïnspireerd.

In Arnhem heb je zulke babyblauwe bordjes niet. Nog niet. Dat is jammer, want het ontbreekt Arnhem waarachtig niet aan wereldberoemde zonen en dochters, die het zouden verdienen om te worden geëerd met een bordje aan de gebouwen waar zij gewoond en gewerkt hebben.

Zodat niet alleen de Arnhemmers, maar ook buitenlandse bezoekers eerbiedig en geïnspireerd kunnen stilstaan bij de trotse geschiedenis van deze schijnbaar zo onbeduidende provinciestad.

De beroemde natuurkundige Hendrik Lorentz bijvoorbeeld, is in Arnhem geboren, heeft hier gewoond, en is hier naar de H.B.S. gegaan. De man waaraan Albert Einstein en Niels Bohr zich schatplichtig noemden, is een echte Arnhemmer. Maar wáár werd hij geboren, waar woonde hij, waar stond zijn middelbare school? In Engeland zou je daar niet vergeefs naar hoeven vragen.

En nu we het toch over de Arnhemse H.B.S. hebben: in de nog bestaande oude Hogere Burger School aan de Schoolstraat ging Maurits Escher naar school. Het tekenlokaal waar de wereldberoemde graficus zijn eerste tekenlessen kreeg, is er nog steeds. Niemand die de ruimte betreedt schijnt te beseffen dat dit lokaal een doorslaggevende betekenis heeft gehad voor de moderne kunstgeschiedenis.

Enige jaren geleden bezocht ik in datzelfde lokaal een lezing, over Escher nota bene. Toen ik de organisatoren vertelde dat dit de ruimte was waar de meester tekenles had gehad, keken ze me ongelovig aan. Blijkbaar durfden ze zelf niet te geloven dat ze in de voetstappen traden van zo’n verheven persoon.

In het schoolgebouw aan de Apeldoornseweg waar ik ooit naar school ging, was lang geleden een M.M.S. gevestigd, een middelbare school speciaal voor meisjes. Een lerares vertelde me destijds met grote stelligheid dat Audrey Hepburn daar in de schoolbanken had gezeten. De Hollywood-actrice woonde lange tijd in Arnhem, naar verluidt in een woning aan de Jansbinnensingel. Waar? Dat weet ik niet precies, iets dat me in Engeland zeker niet zou zijn overkomen. Audrey Hepburn zat, voor zover ik weet, op balletles op de dansschool van Winja Marova in de Parkstraat. Ook hier zal de nieuwsgierige toerist geen bordje aantreffen, die deze bijzondere plek in de wereldcultuur markeert. En dat de grote schilder Piet Mondriaan een jaar bij zijn ouders aan het Graaf Ottoplein heeft gewoond, dat interesseert blijkbaar niemand.

Wordt het niet tijd dat Arnhem zijn wereldberoemde zonen en dochters gaat eren op een wijze die onder beschaafde volkeren in andere landen vanzelfsprekend is? De fabriek waar de Engelse babyblauwe bordjes worden gemaakt, kan ook babyblauwe bordjes maken voor Arnhemse wereldberoemdheden. ‘Audry Hepburn, 1929 - 1993, actrice en filantrope, woonde hier’; ‘Maurits Escher, 1898 - 1972, graficus, ging hier naar school’.

De bordjes kosten vrijwel niets, een leuk toeristisch boekje ter begeleiding in drie talen evenmin. Mijn voorstel: sticht snel een stichting, vergaar de bescheiden fondsen die voor een paar babyblauwe bordjes nodig zijn, zoek goed uit aan welke gevels ze moeten worden geschroefd, en: you’re in business! Niet moeilijk, niet duur, en super voor Arnhem, voor de Arnhemmers, en voor de rest van de wereld.

Plaats een reactie