Schutkleur

Geschreven door Kees Crone dinsdag 29 november 2011 21:55

Foto: Lukas Kaffer (2007) Luipaard

Hij rukt op, de fietsbox. Dit foeilelijke maar oh zo praktische, uit de kluiten gewassen bouwsel siert, zo u wilt ontsiert, menige voortuin in het Arnhemse. Als eigenaar van een echt bakstenen schuurtje weet ik van het probleem. Waar laat je je al dan niet elektrische tweewieler als je in een bovenhuis of flat woont? Stallen tegen hek of voorgevel is zelfs in een nette buurt geen optie (meer).

Het stalen ros wordt ’s nachts gestolen of vakkundig gesloopt. Het trieste resultaat is de volgende ochtend duidelijk; op vierkante wielen valt niet te rijden. In dit gat sprongen inventieve ondernemers. Voor een beetje metalen fietsdoos - goed voor twee fietsen - moet toch wel duizend euro worden neergeteld. Voor een exemplaar waarin hooguit één karretje kan logeren betaalt u pakweg 600 euro.

Uit betrouwbare bron hoorde ik, dat plaatsing van zo’n gedrocht in de voortuin minstens tot irritatie kan leiden. Alle sociale vaardigheden, zoals tolerantie en inlevingsvermogen, moeten worden ingezet om erger - dat wil zeggen burenruzie - te voorkomen. Die ergernis is vooral gestoeld op omvang en lelijkheid van een dergelijk berging. Om onderhouds technische reden is de blikken doos veelal in rvs uitgevoerd.

Slim, het voorkomt roestvorming, maar als de zon er op schittert, is het dragen van een zonnebril aan te raden. Gelukkig huisvest deze stad een arsenaal aan technische- en kunstopleidingen. Bij ArtEZ of HAN moet toch minstens één iemand zijn die hier een oplossing voor bedenkt. Het groenkwasten van de misbaksels lijkt me te simpel; dat kan een kind bedenken. Nee, voor het artistiek en technisch verantwoord wegwerken van deze vlek-in-de-tuin, moeten workshops worden opgetuigd. De student (m/v) met het beste idee mag op televisie zijn bedenksel promoten. Brabantia én Tefal staan te springen om het plan uit te voeren.

Als onbezoldigd ideeënman geef ik graag een schot voor de boeg. Het beplakken van de box met fleurige bloemen - conform het uiterlijk van aldus bewerkte kunststof afvalcontainers - is het eenvoudigst. Vraag is uiteraard of de buren hier dan wél blij mee zijn. Het met grove steek breien van een hoes is minstens creatief. De derde suggestie vergt een gang naar de dumpstore.

Als afgezwaaid soldaat mocht ik menig object verhullen onder een camouflagenet. Eenvoudig maar effectief; op afstand was kanon of anderszins onzichtbaar. Het stoelt allemaal op dazzle-techniek. En Arnhem heeft ervaring. De eerder weggesleepte drugsboot moge als voorbeeld dienen!

Plaats een reactie