Frietkraam

Geschreven door Kees Crone maandag 23 januari 2006 22:39

Meijers is een dranklokaal waar het leven, de kunsten, het kleine en grote leed worden doorgenomen. Ik lees er al tientallen jaren, rond de klok van zes uur, de kranten en klets wat met bijna altijd dezelfde aanwezigen. En die maken dit Arnhemse café tot een echt, haast grootsteeds etablissement. Een lokale hangplek waar doorgaans niet-doorsnee Arnhemmers tegelijkertijd proberen zich weinig van elkaar aan te trekken.

Waar moet dit mengelmoesje aan karakters na aanstaande sluiting terecht? Er zijn cafés genoeg natuurlijk en alles went. Of stapt er – op het allerlaatste moment – een andere uitbater in deze aardige, open inrichting? De hoop daarop is klein. Horeca runnen is tegenwoordig wat anders dan 25 jaar geleden. Het gaat om formules en concepten, gastheer- en gastvrouwschap evenals omzetsnelheid.

En Meijers had – zeker in het verleden – die ideale formule. Menig oudgediende herinnert zich de originele aanpak van Dick Zwarts. Al dan niet zelf benoemde kunstenaars gedijden in dit klimaat. Het bruiste simpelweg. Rietje Mackenbach ging voort op de ingeslagen weg. De openingen van de maandelijkse tentoonstellingen werden immer druk bezocht. Mede dankzij de inzet van Reina, Sabine, Loes, Elly, Ard, Rob, Zeffe, Corrie, en vele anderen, werd Meijers door de jaren heen een begrip. Vele barmedewerk(st)ers zijn trouwens vereeuwigd op een mooie verjaardagskalender, uitgegeven ter gelegenheid van het twintigjarige bestaan van het café in 1990. Van de oude garde zijn alleen nog Ans en Anneke in functie.

Is hier sprake van pathetisch gezeur? Een beetje, misschien. Anderzijds baart mij het wederom verloren gaan van sympathieke kleinschaligheid zorgen. Zo staat op de plaats van het voormalige café-restaurant Ruteck’s – tegenover de Hema – een foeilelijke bunker. Er zijn nu schoenen, broodjes en drogisterijartikelen in de aanbieding. Waar Riche National kort geleden nog enige chic had, worden momenteel hamburgers verorberd. Helaas, de voorbeelden zijn te talrijk. De dichter Lucebert zei het al: ‘Alles van waarde is weerloos’. Vooruitgang is niet te stuiten; eenheidsworst is troef. Echter, een stad met ambities (stationsnieuwbouw, Musiskwartier, Rijnboog) koestert óók het oude en kleinschalige.

Voor deze bar vrees ik het ergste. In Beekstraat 2, voorheen Café Meijers, verrijst binnenkort een frietkraam, brillenboer, of belwinkel.

Plaats een reactie