Opstapper

Geschreven door Jac. Toes zaterdag 06 maart 2010 09:45

Arnhem, vrijdagnacht, 02.22 uur
Er zit een zelfmoordenaar tegen de kopse kant van een rijtjeshuis. Om hem heen liggen lege medicijndozen en glasscherven. Het miezert. Een alcohollucht wordt door de opstekende wind meegenomen. De twee gealarmeerde agenten bekijken de medicijnstrips. Het zijn M. en B. met wie ik die nacht meerijd als ‘opstapper’. Een burgerobservant zogezegd.

B. schroeft een bezem in elkaar en veegt de resten van de fles weg, onder de goedkeurende blikken van de buurtbewoners.
‘Dan liggen we zo meteen niet in de scherven te worstelen,’ vertrouwt B. me zachtjes toe.
De man is namelijk een suïcidale veelpleger, die het vooral om de aandacht is te doen. Maar tegen hulpverleners kan hij onverwachts gewelddadig worden, geeft de meldkamer te kennen.

Het alarmlicht van de ambulance verschijnt eerder om de hoek dan de wagen zelf. De zelfmoordenaar begint al over te geven. M. en B. nemen tactische posities aan weerszijden van de man in. Een paar seconden later gaat de patiënt gestrekt de ambulance in. M. gaat mee, voor het geval dat. B. en ik racen er met blauwlicht achteraan.
‘Ik heb de collega’s wel eens knokkend met de patiënt uit de achterdeur zien rollen,’ vertelt hij.

Dat is nou net een dubbelzinnige reactie die ik die nacht vaker zal tegenkomen. Het publiek vindt het prima dat de politie optreedt, maar die moet zich dan vooral met andere burgers bemoeien. Op straffe van een stevig weerwoord. De mondige burger weet zich te roeren, ook al is hij zelf dubbel en dwars in de fout gegaan. Laat de politie eerst maar eens de echte boeven vangen. L’enfer, c’est les autres.

00.38 uur. Een uit de hand lopende housewarming op de vijfde verdieping van een flat. Er ligt een losgerukte bloembak op de galerij.
‘Daar maak je geen vrienden mee bij je buren,’ benadrukt M. tegen de kersverse bewoner.
Die ontkent eerst de overlast, dreint dan om een laatste kans en belooft ten slotte dat binnen 20 minuten iedereen weg is. M. en B. horen zijn verhaal geduldig aan maar wijken geen duimbreed. Nee, dit feest is afgelopen. De man is duidelijk de regie over zijn eigen feestje kwijt. Zijn gasten pissen en kotsen over het balkon en de herrie is drie blokken verder te horen.
‘Nú,’ houdt B. vol.

De dreiging dat de meute zich tegen de twee dienders keert, wordt voelbaar. Maar M. en B. laten niks merken en schudden de hand van diverse feestvierders die ze herkennen van de Korenmarkt. Weer die merkwaardige dubbelheid: goed dat er politie is, maar waarom moeten ze nou net ons pakken?

02.35 uur. De vrouw die een café op de Hoogkamp bestiert wil haar geboortedatum niet vertellen waar de klanten bij zijn. Riekt naar pesterige tegenwerking. De tent is na sluitingstijd open en veroorzaakt geluidsoverlast.
M.: ‘Kom maar naar buiten, mevrouw, en fluister het maar in mijn oor.’
Ze doet het braaf. Probleem opgelost.

Taxichauffeurs reageren alsof het de gewoonste zaak van de wereld is dat je het Velperplein of het Willemsplein blokkeert. Hun reactie op het verzoek om de rijbaan vrij te maken: ‘Ga díe dáár bekeuren, joh, moet je zien, die rijdt door rood.’
B. antwoordt koeltjes: ‘Kan niet, want ik moet me nu met jou bezighouden...’

05.57 uur: De aanhouding van de inzittenden van een verdachte wagen. Even gaat het er pittig aan toe. ‘HANDEN OP HET DAK! IK ZEI: OP HET DAK!’ De actie verloopt overdonderend, maar later op het bureau zit deze verdachte rustig op zijn boterhammetje te kauwen en belt hij met zijn liefje om te vertellen dat hij voorlopig niet thuiskomt. Een illegaal die na acht jaar is gesnapt.

Het is maar een greep uit de incidenten van die nacht. Ze hadden allemaal anders kunnen aflopen, met meer irritatie, met gesnauw, met geweld en met meer arrestaties. Na drie uur hadden M. en B. al hun hele maandquotum aan bonnen kunnen schrijven. Maar daarvoor hebben ze niet gekozen.

Wat ze wel hebben bereikt en meer bewondering oogst: uit een verscheidenheid aan omgangstijlen hebben ze telkens een variant gekozen waarmee ze tactvol, zo nodig daadkrachtig en in ieder geval doelgericht de zaak oplossen. En zonder door het stof te gaan. Een nachtje opstappen, ik kan het elke Arnhemmer aanraden.

Plaats een reactie