De flirt van haar leven

Geschreven door Jac. Toes vrijdag 30 oktober 2009 10:02

Al jaren ren ik met lotgenoten door de bossen en parken in en rond Arnhem. Tijdens dat gedraaf wordt praten een cruisecontrol. Om niet buiten adem te raken (en tot zwijgen gebracht te worden) moet de snelheid op een constant laag niveau blijven. Spreken is goud, je tong neemt je in bescherming tegen overbelasting, blessures en machowedstrijdjes.

Soms maakt hardlopen herinneringen en invallen los alsof door dat schudden een kastdeur openschiet en de inhoud eruit valt. Loopmaatje I. heeft de leeftijd dat terugblikken een steeds vanzelfsprekender onderdeel van haar overpeinzingen wordt. Er ontsnapte haar een ontboezeming uit haar liefdesleven. Een middag waarin ze in een buitenechtelijke flirt terecht kwam.

Vijftien jaar lang heeft ze eraan teruggedacht met een mengeling van vertedering en heimelijke opwinding. Plaats delict: het Museum voor Moderne Kunst in Arnhem. Context: de tentoonstelling 'Zien en gezien worden'.

Al in de eerste zaal spotte ze hem, in gedachten verzonken voor een schilderij.

In welke diepe, onbereikbare gevoelslaag wordt besloten dat de ene man je sprakeloos maakt en je de andere niet eens ziet staan? Biochemici zullen het over hormonale congruentie hebben en therapeuten verlaten zich op begrippen als 'Vatersuche'. Maar het alles verklarende laatste woord heb ik nog niet gehoord.

Ook de man merkte haar op. Het net trok zich samen. De rest van de middag draaiden ze om elkaar heen, wandelden ze naar de volgende zaal, treuzelden totdat de ander weer kwam opdagen, lieten elkaar rakelings passeren, kortom, zij waren het die zagen en werden gezien - de kunstwerken hingen er behoorlijk voor joker bij. Toch werd er urenlang geen woord gewisseld, er werd geen aanraking ondergaan, geen gebaar gemaakt. Hartslag en ademhaling waren de enige variabelen waaraan je kon merken dat er iets gaan de was.

Wat ze van elkaar verlangden? I. kan nu nog niet zeggen. Dat dubbelhoogstandje van strak volgehouden spanning was genoeg.

Ook musea sluiten. Op het moment dat ze naar de uitgang waren gedreven, doorbrak de man de code. Hij vroeg: 'Zullen we ergens iets drinken?'

I. antwoordde: 'Nee, intenser dan wat we vanmiddag hebben meegemaakt, kan het niet worden.'

Hij begreep het, daarvan was ze overtuigd, en ze namen afscheid met een laatste blik.

Vijftien jaar lang koesterde ze deze flirt van haar leven. Goed gedaan, hield ze vol, zij beiden waren gestopt voordat de banaliteit of het ongemak of van het obligate vrijpartijtje zou toeslaan.

Onlangs vertelde ze het verhaal aan twee vriendinnen die prompt in lachen uitbarstten. Wat hadden ze een medelijden met die man! Die moest in een pesthumeur zijn weggelopen: de hele middag achter het prooidier aangerend en met lege handen naar bed, bálen!

I. raakte in verwarring: kun je zo'n indringende ontmoeting dan zo verschillend ervaren? Was dat allesomvattende, intieme spel dan niet meer dan een bedenksel in háár hoofd geweest? Er zijn veel misverstanden in de liefde maar je intuïtie kon er toch niet zó faliekant naast zitten? Ze vroeg het aan de meeste vrouwelijke vriend die ze had.

Dezelfde reactie: de man had gewoon een blauwtje gelopen.

Ik opperde dat die antwoorden meer over haar vriend en vriendinnen zeiden dan over haar ervaring. Liefde, geld en macht maken nu eenmaal de meest onverwachte en banale reacties los. Ik wil best geloven dat de mens tot de diersoort behoort die zichzelf perfect voor de gek kan houden maar ergens ligt een grens.

Pas wanneer I. een erotisch hoofdstuk aan haar platonische escapade toegevoegd, betoogde ik, had ze dat vermogen tot zelfbedrog misschien moeten aanspreken. Dat het heel lekker was, of zoiets.

Ter illustratie had ik een eigen ervaring van de avond tevoren bij de hand. Ik had erg prettig tango gedanst met een dame maar zelf twijfelde ze nogal aan haar danskwaliteiten. Daar bracht ik de vraag tegenin of je een half uur dicht tegen elkaar aan kon staan en samen bewegen, waarbij de een het maar een matig gedoe vindt en de ander in de zevende hemel is.

'Natuurlijk niet, nee, bij dansen kan dat niet,' antwoordde ze. 'Het is geen seks!'

Plaats een reactie