Zoeken

Nieuwsbrief

Abonneer u hier



Vrienden

Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner

Koffieautomaat

koffieautomaat

(Verschenen in de Gelderlander van 23 januari 2010)

Vorige week schreef ik, met het oog op de komende verkiezingen, dat er niet bezuinigd mag worden op kunst en cultuur en zeker niet op de amateuristische kunstbeoefening. Deze week was ik op een congres over gemeentelijk cultuurbeleid. Wat is het belang van kunst en cultuur in wijk, dorp en stad?

Als ik mijn stem uitbreng bij verkiezingen, dan sta ik in dat hokje en dan overvalt mij het moedeloze gevoel een keuze te moeten maken uit de minst kwaden. Ik word ook doodmoe van de bekende standpunten: links wil altijd meer geld aan de kunst en cultuursector toebedelen en rechts wil de subsidie bijna schrappen. Kom eens met iets origineels!

Je krijgt de komende periode verkiezingsdebatten over o.a. de plaats van ‘kunst en cultuur’ in onze maatschappij. Dan doemt het beeld voor mij op van een mislukt ruimtelijk object in de openbare ruimte op een verkeersrotonde in een middelgrote provincieplaats in Nederland, waarvan iedereen, op een enkeling na, zegt: ‘Weet je wat dat heeft gekost?’

Altijd dat gevoel dat je het niet uitgelegd krijgt aan de gemiddelde koffieautomaat. Wat is toch het nut en de noodzaak van al die kunst? Zijn er niet veel dringender kwesties die ons gemeenschapsgeld nodig hebben zoals: achter de geraniums verpieterende ouderen, door de Q-koorts getroffen geitenboeren, schooluitvallende Marokkaanse jeugd, onafgebouwde centrale stations, etcetera. Hoezo geld voor kunst?

Op de een of andere manier sta je dan met je mond vol tanden, terwijl je eigenlijk wil roepen; ‘Alleen kunst is het antwoord op alle voornoemde problemen!’ En sport natuurlijk. Dan word je weer niet serieus genomen.

Ik overdrijf, maar: de cultuursector kan niet knalhelder kan uitleggen waarom er geld nodig is. En dus gaat deze hele sector bij de ‘brede heroverweging’ klappen krijgen. Die moedeloosheid overvalt mij in het stemhokje. Herkent u dit?

Anno 2010 mag kunst weer een maatschappelijk doel hebben, gelukkig. Een vraagstuk van onze samenleving is: vervreemding tussen burgers. In prachtwijken worden pogingen gedaan de leefbaarheid te verbeteren onder andere met kunstprojecten. In Arnhem werden vorig jaar foto’s van de inwoners van ’T Broek geprojecteerd op de gevels van hun huizen. Prachtig. Zinvol.

Wat vooral buiten kijf dient te staan, is het belang van de kunstbeoefening voor iedereen. Je mòet iets aan kunst doen, net zoals je moet bewegen. Dat is zorgdragen voor je fysieke en geestelijke gezondheid. Het beoefenen en consumeren van kunst staat gelijk aan het verwerven van wijsheid en geluk. Kunst helpt je te verzoenen met het leven. Mensen die kunst beoefenen zijn minder hebzuchtig, minder eenzaam, minder gericht op de gezondheidszorg en de AEX-index. Ze zijn gewoon lekker bezig, accepteren hun sterfelijkheid, en ze zijn van de straat. Daarom, nogmaals, is kunst iets wat je moet ondersteunen als overheid. Dan gaat het echt niet altijd om subsidie, maar ook om voorwaarden creëren waarin een creatief klimaat kan gedijen.

Op het congres was een wetenschapper die had aangetoond dat investeren in cultuur leidt tot algehele economische groei voor een stad, Dat zal dan wel weer het meest overtuigende argument zijn...

7 Reacties

Feed
  1. Hester ,
    Goed dat je hier over begint Hester. Als steun het volgende: kunst is er zo lang de mens bestaat. Het behoort tot de basis behoeftes om ons leven met taal, architectuur, muziek, beeld enz in te richten. In Nederland zijn we daar zeer goed in en het kost de samenleving een schijntje. Veelal nog opgebracht met belastinggeld dat de kunstenaars en alles wat er om heen georganiseerd en geproduceerd wordt zelf betalen.Alle geld blijft in ons land circuleren.Financieel investeren in kunst verdient zich zelf van uit dit harde gegeven altijd weer terug. Laten we met name in Arnhem de zaken omtrent kunst en cultuur in de breedte en diepte verder ontwikkelen en geen zand in de raderen strooien door holle politieke retoriek.Stilstand is achteruitgang. Voorwaarts !
  2. "Dan doemt het beeld voor mij op van een mislukt ruimtelijk object in de openbare ruimte op een verkeersrotonde in een middelgrote provincieplaats in Nederland, waarvan iedereen, op een enkeling na, zegt: ‘Weet je wat dat heeft gekost?’"
    Net als in alle vakgebieden heb je ook in de beeldende kunst gradaties van kundigheid. Ook op architectuurgebied zijn de resultaten af en toe dieptriest.
    Het lastige van kunst in de openbare ruimte is oa. het brede publiek. Muziek kan je uitzetten, musea en theater hoef je niet te bekijken. Van beeldende kunst in de openbare ruimte wordt in stilte genoten en wordt met luid geschreeuw weggehoond. Helaas worden kunstenaars tegenwoordig teveel buiten hun vakgebied ingezet. Of de kunstenaar even een bankje, een speelrek of een fietsenhok wil ontwerpen? Allemaal leuk hoor, maar het laat vaak zien dat er eigenlijk geen kunstbudget is en geen bankjesbudget. Het resultaat is dan vaak een slechte compromie..Daar krijg je ook slechte rotondekunst van.
  3. Er zijn ook gemeenten die kunst in de openbare ruimte 10 jaar laten staan, waarna er een evaluatie is of het werk nog goed in de omgeving staat. Zo niet dan wordt het verplaatst of verkocht. Soms moet men wennen aan kunst, net als aan architectuur. En soms is het inderdaad misplaatst of de omgeving is dermate veranderd, dat het niet meer tot zijn recht komt...

    Maar ik ben zeer blij met je algemene oproep!
  4. Hallo Erik en Albert,

    De opmerkingen die jij maakt Erik zijn heel nuttig. Dat is precies wat ik bedoel: de kunstsector moet beter voor zichzelf opkomen, opdat er alleen nog geslaagde objecten in de openbare ruimte verschijnen. (en veel meer en anders, het was maar een voorbeeld). Waar het om gaat is dat de kunstenaar geen speelbal moet willen zijn van de politiek. Wij zijn daarin echter te lui, te ongeorganiseerd, te weinig zakelijk en daardoor zijn we voor de politiek geen serieuze gesprekspartner. Aldus roepen we het over onszelf af dat we lijdzaam binnen van boven opgelegde regeltjes met magere budgetten moeten schuiven. Wat je betaald krijgt als docent bij een CKV: het geeft blijk van ware verachting voor de kunsteducatie.
    Taaie materie. De kunstsector organiseert zichzelf niet graag. Maar gelukkig bestaat Arnhem Aan Zee.

    Hester
  5. Het probleem begint ook bij de slechte berichtgeving van kunst door de journalistiek. Als er al iets over wordt geschreven dan is het in de trant van: "Wat heeft dat wel niet gekost? ". De katernen Kunst in de dagbladen staan meestal vol met Theater, Film e.d., maar slechts sporadisch met Beeldende Kunst...

    Schreeuw het een keer uit als je een mooi beeld/schilderij ziet. Applaudiseer!
    Maak eens een lijst van kunst die men gezien moet hebben!
  6. Persoonlijk heb ik over aandacht van de pers en de media niets te klagen.Wanneer ik zelf actie in die richting onderneem dan lukt het. Dan wordt er heel behoorlijk over mijn werk bericht.
    Hester maakt een belangrijk punt door te constateren dat kunstenaars de belangen van de beroepsgroep onvoldoende behartigen.Dat ie waar. Hoewel ik wat betreft de beeldende kunst de GBK een nieuw elan zie ontwikkelen.
  7. Ja, de GBK gaat de goede kant uit.
    Ik heb me ook weer aangemeld.

    En als iedereen nu Vriend van het GBK wordt,
    dan kunnen ze echt wat gaan bereiken!

    :-D

Plaats een reactie


    • >:o
    • :-[
    • :'(
    • :-(
    • :-D
    • :-*
    • :-)
    • :P
    • :\
    • 8-)
    • ;-)