Pudding

Geschreven door Herman Spinhof zondag 08 januari 2012 15:24

‘Kom binnen, de koffie wordt koud!’, roept de man tegen zijn buur in een van de buitenwijken in de provinciestad. Bij elkaar koffiedrinken met een gevulde koek of andere versnapering erbij is een wekelijks terugkerend ritueel geworden dat de beide heren van in de zestig nu al ruim twee jaar in stand houden. Actuele wereldkwesties worden besproken, zoals de creditcrisis en eurocrisis waarover beiden de nodige literatuur hebben gelezen. Ook onderwerpen betreffende de kunst en cultuur staan hoog op de agenda als ook een enkele persoonlijke anekdote.

‘Heb ik je dat al eens verteld over de vroegere buurvrouw?’ De man kijkt de buurman vragend aan. ‘Nou, je weet dat we beide woningen tegelijk onder architectuur hebben laten bouwen. De toenmalige buurvrouw was een katholieke freule uit Zuid-Limburg. Steeds kwam ze naar me toe om te zeggen dat ze dit en dat wat anders wilde dan oorspronkelijk was ontworpen. Of ik dat de architect wilde vertellen. Die man werd er tureluurs van. Uiteindelijk zien de huizen er van buiten wel hetzelfde uit, maar van binnen zijn ze totaal verschillend.

Toen de bouw werd opgeleverd, moest haar woning worden gezegend. Onder katholieken was dat gebruik. Op die dag nodigde ze ons uit om te komen kijken. Ze liet ons de ene na de andere kamer zien en we kwamen ook langs de tafels vol gerechten en dranken voor de gasten. Na die rondleiding door haar huis bonjourde ze ons de woning uit en de inzegening met tal van gasten vond plaats.

Aan het eind van de dag ging de voordeurbel. Ik maakte open en daar stond de freule met in haar handen een schoteltje. ‘Hier’, zei ze ‘een pudding voor jullie!’ Daarop zei ik ‘die pudding kunt u houden mevrouw. Ik vind het zeer ongepast dat u ons niet heeft uitgenodigd als buren en nu de overgebleven pudding komt brengen. Houdt u die maar.’ Daarop sloot ik de deur. Ze begreep er niks van. Mijn vrouw was woedend op die freule. Nooit zijn we goede buren geworden. Wij zijn niet van adel en dus behoorden we niet tot haar kringen.’

Wat is er met die buurvrouw gebeurd later? ‘Nou’, zegt de man, ‘ze heeft haar woning met veel verlies verkocht en is vertrokken naar Amsterdam. Daar is ze in de Jordaan een of andere gaarkeuken begonnen en als een hippie gaan leven.’

Plaats een reactie