Geschreven door Albert Van Der Weide donderdag 04 februari 2010 01:00
Voor mijn tentoonstelling in het Chinees European Art Center in Xiamen op 19 maart 2010 opengaat, moet ik veel werk verzetten. En er is de enige grote festiviteit van het jaar die het maatschappelijke leven in Xiamen even stil zal leggen: het Spring Festival waarin het Chinese Nieuwjaar en de collectieve verjaardag van iedereen is opgenomen waardoor bedrijven en winkels gesloten zijn.
Er is nu al een enorme volksverhuizing in China gaande van verwanten die elkaar gaan bezoeken. Ook moet ik nog voor de opening van de tentoonstelling naar Hong Kong om mijn visum te laten verlengen. Ik heb visa die 30 dagen geldig zijn, dus wordt ik geacht een paar dagen het land te verlaten. Door het centraal gezag van China opgelegde uitstapjes. Zo kom je nog een ergens.
Om mijn planning voor het maken van de tentoonstelling te realiseren heb ik me een dagindeling opgelegd. Ook het consumptiepatroon is gestructureerd. Door de week eet ik nu ieder avond in een eenvoudig eethuis in de buurt. Daar wijs ik aan wat me lekker lijkt en ga ik tussen de lokale mensen zitten, buig me over het eten en slurp mijn soep.
In vloeiend Chinees praat dan iemand tegen me. Ze denken dat je Chinees verstaat, vertelde de zoon van de eigenaar me in het Engels, omdat je zo goed met stokjes kunt eten. Kennis, al is het een heel klein beetje, maar wanneer je het op het goede moment toepast, stijg je boven jezelf uit.
Over kennis gesproken.
Onlangs is een groep jonge mannen uit India in het appartementencomplex getrokken. Ze komen uit Dehli, Agra en Jaipur en studeren Medicijnen aan de Xiamen Universiteit. In het land van herkomst is er een studentenstop op de gewenst studie. Te weinig capaciteit en faciliteiten en te weinig geld en verkeerde prioriteiten, vertelden ze in zangerig Engels.
Nee ze vinden het niet moeilijk om hier te studeren, vooral omdat de inrichting van het leven en de studie duidelijk gestructureerd zijn, althans in vergelijk met India. De colleges in Xiamen zijn in het Engels door Chinese professoren maar ook worden professoren uit India ingevlogen.
Voor het practicum in het Academisch Ziekenhuis maken ze gebruik van een tolken. Kennis verkopen, invliegen en exporteren. Zo komt India aan een nieuwe generatie artsen die het land en de bewoners hard nodig zullen hebben in de toekomst. En China krijgt extra inkomsten en via een omweg weer nieuwe kennis. Dat is nou een echte win-win-winsituatie.
| < Vorige | Volgende > |
|---|
Arnhem aan Zee ondersteunen?
0 Reacties