Herfst

Arnhemmers kunnen niet zonder hun parken Sonsbeek en Zijpendaal. Ook als de herfst in aantocht is, begeven zij zich met velen tegelijk naar deze – midden in de stad gelegen – stukjes aangelegde natuur. Er wordt bescheiden geflaneerd, iets gedronken in een parkcafé en verder met volle teugen genoten van vallend blad en laatste zonnestralen. 

Zij die van meer rust houden en houden van iets minder gecultiveerd groen weten Mariëndaal, Boschveld en Lichtenbeek te vinden. Deze drie fraaie, aaneengesloten landgoederen liggen op de heuvelachtige zuidrand van de Arnhemse stuwwal. Zij bevinden zich tussen Arnhem en Oosterbeek en vormen het zuidelijk deel van het landgoederencomplex Mariënborn. Het is een afwisselend landschap bestaande uit graslanden, akkers en bossen met hier en daar een landhuis of boerderij.

Lees “Herfst” verder

Dasty

Ik was laatst in Doesburg en kreeg na een bezoek aan Grand Café Arsenaal uit 1309 trek in iets. Dat kan natuurlijk daar, maar de impuls om iets vettig in de maag te stoppen ontstond pas buiten. Ik werd vergezeld door Mery en zus Joanna. Zij kiezen voor een Chinees die sinds jaar en dag Doesburg en omstreken – ruim veertig jaar – van nasi, bami en foeyonghai voorziet.

Lees “Dasty” verder

Kerstcadeau

Als u nog niet wist, dat het boek “Arnhem dubbelstad. Straatnamen in wijken en buurten” pas verscheen, heeft u even niet opgelet. De Arnhemse Koerier, De Gelderlander en websites van gemeente Arnhem, Arnhem-Direct en Bezoekerscentrum Sonsbeek deden er – soms uitvoerig – melding van. Van de laatste is dit niet zo gek, het is immers de uitgever. Lees “Kerstcadeau” verder

Anoniem

In Arnhem rukt het parkeren met vergunningen op. Vervelend als je op je “eigen”, oude, vertrouwde plek, vlak voor de huisdeur, nu ook andere automobielen van buurtgenoten-met-een-vergunning, moet dulden. Er is een oplossing.

Je typt een anonieme brief en stopt hem onder de autoruitenwisser van de vlerk die het aandurfde op jouw plaatsje te gaan staan. Lees “Anoniem” verder

De Schuiftrompet van C.C.S. Crone uit 1947 beleeft zevende druk

Hoe is het, om een vader te hebben die ruim zestig jaar ná zijn verscheiden nog steeds van zich doet spreken? Bovendien een vader die ik nooit bewust heb meegemaakt. Het is in ieder geval opmerkelijk. Deze (boeken)week werd in Utrecht de nieuwe editie van De Schuiftrompet – het verzameld proza van C.C.S. Crone – gepresenteerd. Lees “De Schuiftrompet van C.C.S. Crone uit 1947 beleeft zevende druk” verder